บทที่ 182

เสียงดังสนั่นทำให้ทั้งสองคนในห้องทำงานหันไปมองที่ประตูทันที

ครั้นเห็นฟู่สือถิงสีหน้าทั้งมืดมนทั้งบูดบึ้ง ราวกับมีใครไปหาเรื่องเขา

“ไฮ! อดีตสามี!” ไมค์กระโดดลงจากโต๊ะ ก้าวเท้าไปอยู่ตรงหน้าฟู่สือถิง ทักทายเขาอย่างมีความสุข

ขมับของฉินอันอันกระตุกทันที

เขาไม่รู้ว่าฟู่สือถิงเป็นคนที่น่ากลัวขนาดไหน!

เธอต้องหยุดไม่ให้เขารนหาที่ตาย

เธอรีบเดินไปอยู่ข้าง ๆ ไมค์ แล้วดึงด้านหลังเขากลับมา

การกระทำนี้ทำให้ฟู่สือถิงหึงหวงจนหน้ามืด !

‘พวกเขาสองคนมีความสัมพันธ์ต่อกันยังไง? ‘

‘ไม่คิดเลยว่าเธอจะปกป้องผู้ชายป่าเถื่อนที่เป็นอันธพาลขนาดนี้! ‘

“คุณมาทำอะไรที่นี่?” ฉินอันอันยืนอยู่ตรงหน้าฟู่สือถิง เงยหน้ามองเขา “ระหว่างพวกเรายังมีความจำเป็นต้องเจอกันอีกเหรอ?”

ฟู่สือถิงกำนิ้วของเขาไว้แน่น จนกระดาษในมือแทบแหลก

เขาเดินเข้าไปใกล้ฉินอันอันอีกก้าว ตัวของคนทั้งคู่เกือบจะแนบชิดกัน!

ฉินอันอันถูกพลังงานความโกรธที่รุนแรงของเขาโถมส่ สถานการณ์อันตรายชนิดที่พร้อมระเบิดออกได้ทุกเมื่อ

เธอรีบดึงตัวไมค์แล้วส่งเขาออกไปนอกประตูทันที “นายไปรอฉันข้างนอกก่อนนะ!”

หลังจากผลักไมค์ออกไปแล้ว เธอก็ปิดประตูห้องทำงาน

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?!” ฟู่สือถิงมองไปที่ใบหน้าแดงระเรื่อแล้วถาม

ตอนนี้ในห้องทำงานไม่มีคนนอกคอยดูการแสดงแล้ว ฉินอันอันไม่กลัวเขาอีกต่อไป

“ฟู่สือถิง อย่าบังคับให้ฉันต้องพูดคำไม่สุภาพออกมา ฉันไม่อยากทะเลาะกับคุณ” เธอเดินเข้าไปหาเขา แล้วดึงกระดาษออกจากมือเขา “นี่…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็เห็นชื่อลูกชายของเธอ!

ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน ความหวาดกลัวและวิตกกังวลปรากฏบนใบหน้าอย่างชัดเจน