บทที่ 187

เพราะการทรมานฟู่เย่เฉิน เขาไม่จำเป็นต้องเปลืองสมองเลย

แต่การจัดการฟู่สือถิง ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น

ตั้งแต่ครั้งก่อนหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จในการบุกรุกระบบความปลอดภัยของเครือข่ายบริษัทฟู่สือถิงแล้วนั้น ฟู่สือถิงได้ใช้เงินจำนวนมากติดตั้งไฟร์วอล์ที่แข็งแกร่ง ตอนนี้เขาไม่สามารถเจาะผ่านไฟร์วอลล์นั้นได้

ช่วงนี้ลุงไมค์ก็ยุ่งกับงานที่ฉินกรุ๊ป ไม่มีเวลาช่วยเขาเลย ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่ดูรูปถ่ายฟู่สือถิง ย่อยสลายความทุกข์ในใจเงียบ ๆ

เขาเป็นนักเรียนเพียงคนเดียวภายในห้อง

มีคุณครูสองคนดูแลเขา

ครูคนหนึ่งสอนชีวิต คนหนึ่งสอนหนังสือ

ครูผู้สอนกำลังบรรยายอยู่บนเวที เสี่ยวหานที่อยู่ด้านล่างสวมหูฟัง เล่นคอมพิวเตอร์ตัวเอง

ดูกลมกลืนเป็นพิเศษ

นอกประตูห้องเรียน ไม่รู้ว่าร่างสาวสวยมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่

เสี่ยวหานเหลือบมองร่างที่ปรากฏตัวขึ้นปากประตู แล้วถอนสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว

‘ก๊อก ๆ!’

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

เมื่อคุณครูเห็นอิ๋นอิ๋นยืนอยู่ตรงนั้น ก็รีบไปที่ประตูทันที

“อิ๋นอิ๋น หนูมาได้ยังไง? มาคนเดียวเหรอจ๊ะ?” คุณครูมองเธออย่างกระตือรือร้น

หลังจากที่อิ๋นอิ๋นไม่รู้สึกปวดหัวแล้ว ก็ทนอยู่แต่ในบ้านต่อไปไม่ไหว ยืนกรานว่าอยากมาโรงเรียน

ดังนั้นคนขับรถจึงมาส่งเธอในช่วงเช้า แล้วค่อยมารับกลับในช่วงบ่าย

หลังจากที่เธอมาถึงโรงเรียนพร้อมกับพี่เลี้ยง ก็รีบเดินดูจนทั่วโรงเรียน

ไม่รู้ว่าเธอกำลังตามหาอะไร

จนกระทั่งเดินมาถึงประตูห้องเรียนนี้ แล้วมองเข้าไปด้านใน เท้าก็หยุดชะงักทันที ไม่ยอมเดินต่อ

เมื่อเธอเห็นเสี่ยวหาน เธอจำเขาได้ทันที

เขาสวมหมวกทรงบอนเน็ต ระบุตัวได้ง่ายมาก

เธอชี้ไปที่เสี่ยวหาน

คุณครูเดินไปหาเสี่ยวหานทันที “เสี่ยวหานจ๊ะ อิ๋นอิ๋นมาหาเธอ พวกเธอสองคนรู้จักกันเหรอ?”