บทที่ 189

จนกระทั่งได้กลิ่นคาวเลือด เขาถึงได้ปล่อย

......

เวลาสี่โมงเย็น

ฉินอันอันได้รับสายจากทางโรงเรียน บอกว่าเสี่ยวหานกัดใครบางคน ขอให้เธอไปที่โรงเรียน

ฉินอันอันมึนงงอย่างมาก

เพราะว่าเสี่ยวหานอยู่ในห้องเรียนเพียงคนเดียว

เขาไม่มีเพื่อนร่วมชั้นเลยแล้วจะกัดใครได้?

หรือว่ากัดคุณครู?

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ฉินอันอันก็ปิดคอมพิวเตอร์ทันที หยิบกุญแจรถแล้วเดินออกไป

ทำไมถึงกัดคุณครูล่ะ?

ถึงแม้จะขัดแย้งกับคุณครู แต่จะใช้วิธีที่รุนแรงแบบนี้ไม่ได้!

เธอจำได้ว่าเสี่ยวหานไม่ใช่เด็กแบบนั้น

ทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนไป?

ระยะนี้เธอยุ่งมากเกินไป จึงละเลยลูกทั้งสองคน

เธอตัดสินใจที่จะพูดคุยกับเด็กทั้งสองคนคืนนี้

หลังจากขับรถมาถึงโรงเรียน คุณครูของเสี่ยวหานก็เอ่ยปากขอโทษ “คุณฉินคะ ลูกของคุณถูกพาตัวไปแล้วค่ะ”

ฉินอันอันขมวดคิ้วด้วยความตกใจ

“แต่ว่าไม่ต้องกังวลนะคะ เสี่ยวหานถูกคุณฟู่สือถิงพาไปค่ะ คุณน่าจะเคยได้ยินชื่อของคุณฟู่ใช่ไหมคะ? ฉันให้ที่อยู่ของเขากับคุณได้ คุณไปรับเสี่ยวหานที่บ้านของเขาได้เลยค่ะ” คุณครูกล่าว

ฉินอันอันโกรธจนหน้าแดงไปถึงหู “ทำไมถึงยอมให้เขาเอาตัวเสี่ยวหานไปล่ะ? โรงเรียนของคุณไม่มีกฎระเบียบเลยหรือไง?! ตอนเขาเอาตัวเสี่ยวหานไป ทำไมถึงไม่โทรแจ้งฉัน?! ฉันผิดหวังกับพวกคุณมากจริง ๆ!”

คุณครูรีบอธิบาย “คุณฉินคะ โปรดฟังคำอธิบายก่อนค่ะ คุณฟู่เพิ่งจะพาตัวเสี่ยวหานไปไม่นานค่ะ ฉันคิดว่าจะโทรหาคุณ แต่พิจารณาแล้วว่าคุณเองกำลังจะมาถึงแล้ว ดังนั้นเลยไม่ได้โทรหาคุณค่ะ ส่วนสาเหตุว่าทำไมเขาถึงเอาตัวเสี่ยวหานไป เพราะว่าเสี่ยวหานกับอิ๋นอิ๋นทะเลาะกัน และค่อนข้างจะรุนแรงด้วย อิ๋นอิ๋นร้องไห้ตลอดช่วงบ่าย หลังจากที่คุณฟู่มาถึง เขาถามเสี่ยวหานว่าทำไมถึงทะเลาะกัน เสี่ยวหานไม่ยอมพูด เมื่อกี้อิ๋นอิ๋นตื่นมาแล้วบอกว่าอยากกลับบ้าน ดังนั้นคุณฟู่จึงพาเสี่ยวหานกลับไปพร้อมกันเลย จุดประสงค์คือเพื่อทำความเข้าใจว่าทำไมพวกเขาสองคนถึงได้ทะเลาะกัน”

คุณครูอธิบายชัดเจนอย่างมาก

แต่ว่าฉินอันอันก็ยังโกรธมากอยู่ดี!

เธอกำกุญแจรถเอาไว้แล้วเดินจากไป

คุณครูไล่ตามเธอมาด้านหลัง “คุณฉินคะ คุณอย่าโกรธเลยนะคะ! ฉันไปรับเสี่ยวหานกับคุณก็ได้! คุณไม่รู้ที่อยู่ของคุณฟู่ ฉันกับคุณเราไปด้วยกัน…”

ฉินอันอันปวดหัวอย่างรุนแรง “คุณไม่ต้องตามฉันมา! ฉันไปเองได้!”

คุณครู “อ๋อได้ค่ะ! ฉันจะบอกที่อยู่คุณว่าอยู่ที่…”