บทที่ 198

เมื่อได้ยินคำถามของเขา ฉินอันอันก็เจ็บแปลบในใจทันที

“แฟนของคุณไปบอกคุณว่าไงบ้างล่ะ?” เธอถาม

ฟุ่ซื่อถิงชะงัก

เขายังไม่ได้เจอเสิ่นอวี๋

หลังจากฟังคลิปเสียงแล้วเขาก็โกรธมากจึงโทรหาเธอก่อน

“ฉินอันอัน ผมกำลังถามคุณอยู่! คุณอย่ามาเปลี่ยนเรื่อง!” น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้นเล็กน้อย

เมื่อได้ยินคำขู่ของเขา ฉินอันอันก็โกรธทันที “ความจริงก็อยู่ตรงหน้าคุณแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันเป็นคนเทน้ำร้อนลวกมือแฟนสาวของคุณเองแหละ! คุณไปบอกเธอด้วยนะว่าให้อยู่ห่าง ๆ ฉันไว้ เพราะไม่อย่างนั้นรอบหน้าฉันจะสาดน้ำร้อนใส่หน้าเธอแทน!”

ฟู่ซื่อถิงเงียบไป “...”

ฉินอันอัน “ทำไมคุณไม่พูดล่ะ? ไม่เดือดร้อนแทนแฟนหน่อยเหรอ?”

ลูกกระเดือกของฟู่ซื่อถิงกลิ้งขึ้นกลางกัดฟันกรอด

“ถ้ามือของคุณเสิ่นโดนน้ำร้อนลวก แล้วใครจะทำการผ่าตัดให้อิ๋นอิ๋นล่ะ? เฮ้อ ชักรู้สึกกังวลแล้วสิ ฟู่สือถิง คุณคงจะไม่แก้แค้นฉันใช่ไหม?” ฉินอันอันกล่าวต่อ

“ฉินอันอัน แม้แต่คนโง่ยังฟังออกเลยว่าคุณโกรธ! แต่ถึงคุณจะโกรธ ผมที่ได้ยินก็โกรธเหมือนกัน!” เมื่อฟู่สือถิงได้ยินคำพูดเสียดสี เหน็บแนม เย้ยหยันของเธอ หัวใจของเขาก็เจ็บปวด

“งั้นคุณก็ไม่ต้องโทรมาหาฉัน! คุณโทรมาหาฉันเพราะเรื่องของเธอ คุณคิดว่าฉันจะคร่ำครวญแล้วขอให้คุณยกโทษให้งั้นเหรอ? ถึงคุณจะคิดว่ากฏหมายใช้ไม่ได้ในความฝัน แต่อย่าฝันกลางวันไปหน่อยเลย!” หลังจากที่ฉินอันอันตอบโต้อย่างเย็นชา ขณะนั้นก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงาน

ฉินอันอันจับโทรศัพท์ของเธอไว้แน่นแล้วพูดกับประตู “เข้ามา!”

เลขาเข้ามาโดยไม่รู้ว่าเธอกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ “คุณฉินคะ มีชายคนหนึ่งชื่อฟู่เย่เฉินมารอพบอยู่ข้างล่าง เขาบอกว่าเป็นเพื่อนของคุณและอยากพบคุณค่ะ”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฉินอันอันจึงพูดกับคนในโทรศัพท์ “หลานชายของคุณอยู่ที่นี่ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว!”

หลังจากวางสายโทรศัพท์ ฉินอันอันก็เดินไปที่ห้องน้ำ

……

ห้านาทีต่อมา