บทที่ 226

หลังจากดิ้นรนอยู่หลายครั้ง สุดท้ายเธอก็ลืมตาไม่ได้

แต่เธอจำเสียงของฟู่สือถิงได้

‘แต่เสียงผู้หญิงนั่นเป็นเสียงใคร?’

‘เสียงแปลก ๆ...เรียกฟู่สือถิงว่าพี่...’

‘หรือฟู่สือถิงจะทำอย่างว่าอยู่กับผู้หญิง?’

เหอะ เหอะ!

เธอนอนหลับอยู่ดี ๆ แต่เขากำลังนัวเนียกับผู้หญิงอยู่ข้างเตียง ให้เกียรติกันหน่อยได้ไหม!

ถ้าตอนนี้เธอตื่นจากโลกแห่งความฝันได้ เธอคงจะไล่พวกเขาทั้งสองออกไปแน่นอน!

ฉินอันอันครึ่งหลับครึ่งตื่น เธอเจ็บปวดใจและสะลึมสะลือจึงต้องตาหลับต่อ

ฟู่สือถิงจับมืออิ๋นอิ๋นแล้วพาเธอไปนอนพัก

หลังจากส่งอิ๋นอิ๋นเข้านอนแล้ว เขาก็กลับมาที่ห้อง

ฉินอันนันพลิกตัว และยังคงนอนหลับสนิท

ฟู่สือถิงรีบเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

......

เมื่อเสิ่นอวี๋ได้ยินว่าคืนนี้ฟู่สือถิงพาฉินอันอันกลับบ้าน ดวงตาของเธอพลันแดงก่ำด้วยความโกรธ

แฟนตัวจริงของเขาคือใครกันแน่?

เธอรู้ดีว่าเขายอมให้เธอเป็นแฟน เพื่อที่เธอจะได้รักษาอิ๋นอิ๋น

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ควรจะรักษาภาพพจน์บ้าง!

พาฉินอันอันกลับบ้านในคืนนี้หมายความว่ายังไง!

เขากำลังนอกใจเธออย่างเปิดเผยใช่ไหม?

ความอับอายครั้งที่แล้วที่เธอนอนกับฟู่สือถิงโดยไม่ได้ตั้งใจหายไปทันที

เธออดคิดไม่ได้ว่าถึงฟู่สือถิงจะรู้ว่าเธอนอนกับฟู่เย่เฉินแล้ว เขาก็คงไม่โกรธ

เธอเปิดขวดไวน์แล้วถือกลับไปที่ห้อง

……