บทที่ 26

ฆ่าเขา?

ฉินอันอันขมวดคิ้ว

แม้ว่าเธอจะเกลียดฟู่ซื่อถิง แต่เธอก็ไม่เคยคิดที่จะฆ่าเขา

แม้ว่าลูกในท้องจะไม่อยู่แล้ว ก็ยังไม่มีความคิดแบบนี้เลย

และเธอจะฆ่าเขาได้จริงเหรอ?

เมื่อเห็นฉินอันอันลังเล ฟู่เย่เฉินจึงกล่าวว่า “ตอนนี้อาของผมกำลังเดินทางไปทำธุรกิจ คุณลองกลับไปคิดดี ๆ อันอัน ถ้าคุณสามารถฆ่าฟู่ซื่อถิงได้ ผมก็แต่งงานกับคุณได้ทันที ผมจะให้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ ผมบอกพ่อแม่เกี่ยวกับเรื่องของเราแล้ว และพวกเขาก็ให้การสนับสนุนผม”

ฟู่เย่เฉินสีหน้าและสายตาจริงจังมาก

เมื่อก่อนตอนที่เธอยังรักเขา เธออยากให้พ่อแม่ของเขายอมรับมาโดยตลอด

แต่เขามักจะปฏิเสธที่จะเปิดเผยความสัมพันธ์ของพวกเขาให้คนอื่นรู้

ตอนนี้เธอไม่ต้องการให้ใครมายอมรับแล้ว

“แล้วถ้ามันไม่สำเร็จล่ะ?” ฉินอันอันถามเขา “ถ้าเขารู้ว่าฉันต้องการฆ่าเขา คุณคิดว่าเขาจะไว้ชีวิตฉันฉันเหรอ? ฟู่เย่เฉิน คุณไม่เหมือนผู้ชายที่ฉันเคยรู้จักเลย ถ้าคุณอยากฆ่าเขา คุณก็ไปฆ่าเองสิ ถ้าคุณไม่สามารถยอมรับผลที่ตามมาจากความล้มเหลวของคุณได้ ก็อย่าไปทำสิ่งที่ผิดกฎหมายแบบนั้น!”

ฟู่เย่เฉินชะงัก เขาไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธ

“มันจะล้มเหลวได้ยังไง เราก็วางยาเขาสิ เธอแค่วางยาพิษเขา แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาตามมาทีหลังแล้ว ถึงตอนนั้นย่าของผมจะต้องอาการทรุดลงอย่างแน่นอน และพ่อของผมจะต้องเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้...”

“ถ้ามันปลอดภัยมากก็ทำเองสิ! เขากลับมาบ้านเก่าสัปดาห์ละครั้ง คุณก็วางยาตอนที่เขากลับบ้านเก่าสิ”

ฉินอันอันแนะนำ

ฟู่เย่เฉินตกตะลึง

“ฟู่เย่เฉิน ฉันคิดว่าคุณยังถูกต่อยน้อยไป” ฉินอันอันมองเขาแล้วพูดไม่เกรงใจ “ฟู่ซือถิงเป็นอาของคุณ คุณกล้าลงมือกับญาติของตัวเองได้ยังไง?”

“หึ อันอัน ผมเห็นเขาเป็นอานะ แต่เขานั่นแหละไม่เคยเห็นผมเป็นหลานชายเลย”