บทที่ 281

“ถ้าหากนายกับโจวจื่ออี้เป็นแฟนกัน นายจะบอกเขาหรือเปล่า?” ฉินอันอันรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ดังนั้นจึงถามอีกคำถาม

ไมค์ “ต่อให้เขาเป็นภรรยาฉัน ตราบใดเธอไม่ให้ฉันพูด ฉันก็จะไม่พูด! เธอคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฉัน ในใจของฉัน เธอเป็นที่หนึ่งตลอดกาล!”

ฉินอันอันถอนหายใจ ส่งเขาออกประตู

วันถัดมา

โจวจื่ออี้อดทนต่อความทรมานจากอาการเมาค้างและมาที่บริษัท

ฟู่สือถิงเหลือบมองเขา “ทำไมถึงดื่มจนเมาขนาดนี้ล่ะ?”

“เมื่อคืนนี้ไมค์จงใจมอมเหล้าผม! ผมไม่ทันได้ถามอะไรเลย เขาก็มอมเหล้าผมแล้ว” ตอนนี้โจวจื่ออี้ปวดหัวเหมือนหัวจะแยกออกจากกัน “ถึงจะไม่ได้ถามอะไร แต่ผมพบแผลเป็นบนหัวของเขา”

“แผลชัดมากเลยเหรอ?”

“ครับ เขาน่าจะเคยรับการผ่าตัดแบบเปิดกะโหลกศีรษะ” โจวจื่ออี้กล่าวอย่างหนักแน่น

“การผ่าตัดแบบเปิดกะโหลกศีรษะไม่ใช่การผ่าตัดเล็ก…” ฟู่สือถิงคิ้วขมวด แล้วพูดเสียงเบา “ครั้งหน้านายถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ต้องดื่มเหล้ากับเขาอีก แค่ถามไปตรง ๆ ก็พอ นายกลับไปพักผ่อนเถอะ!”

“ได้ครับ” ถึงแม้โจวจื่ออี้ปวดหัวเหมือนหัวจะแตก แต่เขายังมีสติอยู่ “เจ้านาย คุณกำลังสอบสวนไมค์ เพราะว่าคุณสงสัยคุณฉินใช่ไหมครับ?”

ดวงตาฟู่สือถิงขยับเล็กน้อย “นายไม่คิดว่าเธอแปลกมากเหรอ?”

“ใช่ครับ! ผมเองก็รู้สึกว่าเธอแปลกมาก! เห็นชัด ๆ ว่าเธอรักคุณฟู่ ทำไมถึงหย่ากับคุณฟู่เสียล่ะ?” โจวจื่ออี้พูดอย่างงุนงง “ผมรู้ว่าเธอหึงอิ๋นอิ๋น แต่ว่าเธอจะอดทนกับกลุ่มคนพิเศษนี้อีกนิดไม่ได้เลยเหรอ? ผมผิดหวังในตัวเธอนิดหน่อยครับ!”

ฟู่สือถิงพูดไม่ออก

เขาเลี่ยงไม่ตอบคำถาม

“นายกลับไปพักผ่อน ต่อไปถ้าไม่หายเมาค้างก้ไม่ต้องมาทำงานที่บริษัทอีก” ฟู่สือถิงหมุนเก้าอี้หนังไปรอบ ๆ

ตอนที่ฉินอันอันหย่ากับเขา เธอไม่รู้เลยว่าอิ๋นอิ๋นมีสติปัญญาที่ต่ำ

เขาไม่เคยตำหนิฉินอันอัน