บทที่ 283

อิ๋นอิ๋นเห็นว่าปิดบังต่อไปไม่ได้แล้ว ทั้งยังกลัวท่าทางที่จริงจังของพี่ชายในตอนนี้ด้วย ดังนั้นเธอจึงก้มหน้าลงและนิ่งเงียบ

……

ที่สตาร์ริเวอร์วิลล่า

ไมค์ที่อยู่ในห้องเล่นกำลังคุยโวว่าตัวเองคอแข็งขนาดไหน ทำให้โจวจื่ออี้เมาหัวทิ่มอย่างง่ายดาย!

ทั้งยังพูดโกหกเพื่อหลอกโจวจื่ออี้อย่างไร!

“อันอัน ฉันสุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ?” ไมค์ขอความดีความชอบ “โจวจื่ออี้จะต้องวิ่งแจ้นไปรายงานเจ้านายของเขาแล้วแน่! เธอวางใจเถอะ ฟู่สือถิงจะต้องไม่สงสัยเธอแน่นอน”

ฉินอันอันปอกแอปเปิ้ลแล้วส่งให้เขา “ในที่สุดนายก็มีสมองแล้ว”

“เดี๋ยวนะ! เธอพูดภาษามนุษย์อยู่ใช่ไหม? ฉันมีสมองมาตลอดนั่นแหละ เข้าใจไหม!” ไมค์รับแอปเปิ้ลมาแล้วกัดด้วยความโกรธ “แค่เวลาปกติแล้วฉันไม่ชอบคิด แต่เมื่อฉันเริ่มคิดขึ้นมา แม้แต่เชอร์ล็อก โฮมส์ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน”

ตอนนี้เอง รุ่ยลาก็ถืออัลบั้มเดินเข้ามา

“คุณแม่ คุณลุงคนนี้เป็นใครเหรอคะ? หล่อมากเลย หนูชอบเขาจังเลยค่ะ!”

รุ่ยลาเดินออกมาจากห้องของฉินอันอัน

ฉินอันอันเหลือบมองอัลบั้มภาพในมือของลูกสาวแล้ววางมีดผลไม้ในมือลงทันที

“รุ่ยลา ทำไมลูกถึงเปิดดูของ ๆ แม่อีกแล้ว?” ฉินอันอันหยิบอัลบั้มภาพมาแล้วปิดมัน

นี่คืออัลบั้มภาพของจิ้นซือเหนียน

ฉินอันอันชื่นชมรูปลักษณ์ของเขา

“คุณแม่ ถ้าแม่ไม่ให้หนูดู แม่ก็ล็อกไว้เลยสิคะ!” รุ่ยลาทำหน้าน้อยใจ “ทำไมไม่ให้หนูดูล่ะคะ? คุณลุงหล่อขนาดนี้ หนูก็ชอบเหมือนกัน!”

เสี่ยวหานเหลือบมองอัลบั้ม ปากก็พูดออกมา “บ้าผู้ชาย”

“คุณแม่ก็ชอบนะ ที่พี่ว่าหนูว่าบ้าผู้ชายก็เท่ากับว่าแม่ว่าบ้าผู้ชาย” รุ่ยลาพยายามโต้เถียงด้วยเหตุผล

เสี่ยวหานเถียงสู้เธอไม่ได้ จึงหันหลังกลับเข้าห้องไป

รุ่ยลาพิงตัวอยู่ในอ้อมแขนของฉินอันอันแล้วออดอ้อน “คุณแม่ขา ในอนาคตถ้าจะหาแฟน ก็หาตามมาตฐานของคุณลุงสุดหล่อคนนี้นะคะ! ถ้าคุณแม่พาคุณลุงที่หล่อขนาดนี้กลับมา หนูกับคุณยายไม่คัดค้านแน่นอน”

หลังจากที่ได้ยิน จางหยุนก็อดหัวเราะไม่ได้

ฉินอันอันปวดขมับขึ้นมาเบา ๆ ตอนที่เตรียมให้ความรู้กับลูกสาว ทันใดนั้นเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

ตอนนี้คือเวลาสามทุ่ม