บทที่ 324

ข้างนอกประตูห้องนอนใหญ่ ไมค์และเด็กทั้งสองเอาหูแนบประตูและแอบฟังเสียงข้างใน

เสียงตะคอกแหลมคมของฉินอันอันเมื่อสักครู่ดึงดูดความสนใจของพวกเขา

สักพักประตูก็เปิดออกโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

ไมค์เกือบจะตกไปอยู่ในอ้อมแขนของฉินอันอัน

ฉินอันอันมองพวกเขาด้วยสีหน้าตกใจ “พวกเธอกำลังทำอะไรกัน?”

“แม่กำลังทะเลาะกับใครอยู่เหรอคะ?” รุ่ยลาเงยหน้าขึ้น ดวงตาโตที่ไร้เดียงสาของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ทะเลาะกับพ่อจอมวายร้ายอยู่หรือเปล่าคะ?”

ไมค์แซว “แม่ของเธอเป็นผู้หญิงแสนดีของทุกคนยกเว้นกับศัตรูและเขา”

“อ๋อ พ่อจอมวายร้ายคือศัตรูของแม่” รุ่ยลาเข้าใจแจ่มแจ้ง

ฉินอันอันรู้สึกปวดขมับ

เธอออกมาจากห้องแล้วเดินลงไปชั้นล่าง

“ฉินอันอัน ฉันเก็บอาหารเย็นไว้ให้ อยู่ในครัวแน่ะ!” ไมค์พูดกับร่างผอมเพรียวของเธอ

“อืม”

“ฉันจะพาลูกสองคนไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยคุยกันหลังจากกินข้าวเสร็จ!” ไมค์พูดต่อ

ฉินอันอันจับราวจับบันไดแล้วหันกลับมามองเขาด้วยดวงตารีที่เต็มไปด้วยความสับสน “นายอยากคุยกับฉันเรื่องอะไรล่ะ? พูดมาเลยไม่ได้เหรอ?”

ไมค์ไม่มีทางเลือก “เธอลืมที่ฉันบอกเมื่อตอนเที่ยงหรือยัง? ไปกินข้าวก่อน เดี๋ยวฉันมา”

เธอพยายามนึกถึงสิ่งที่เขาพูดกับเธอตอนเที่ยง

นึกไม่ออกจริง ๆ

สองวันที่ผ่านมาวุ่นวายมาก