บทที่ 330

คฤหาสน์สตาร์ริเวอร์

ห้องนอนใหญ่

เนื่องจากเวลาต่างกัน ฉินอันอันจึงกลับไปนอนที่ห้องหลังจากกลับมาตอนหกโมงเช้า

รุ่ยลาเดินไปข้างเตียง จับมือเธอแล้วตะโกนด้วยเสียงหวาน “แม่! ตื่นสิ หนูมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง! ตื่นเร็วเข้า!”

ฉินอันอันได้ยินเสียงลูกสาวแว่ว ๆ จึงพยายามลืมตา

“แม่ อิ๋นอิ๋นบอกว่าเธอกำลังจะตาย แม่ช่วยเธอด้วยนะคะ!” เมื่อเห็นแม่ของเธอลืมตา รุ่ยลาก็ร้องไห้และขอร้องทันที

ทันใดนั้นฉินอันอันก็ตื่นขึ้น

เธอลุกขึ้นจากเตียงและเห็นอิ๋นอิ๋นยืนอยู่ข้างรุ่ยลา

เธอแอบถอนหายใจและอยากปฏิเสธ แต่เธอกลับพูดว่า “อิ๋นอิ๋น ทำไมเธอถึงคิดว่าตัวเองกำลังจะตายล่ะ?”

ป้าหงตอบก่อน “หลังจากผ่าตัด สภาพจิตใจของเธอไม่ค่อยดีนัก เธอมักจะง่วงนอนตลอดเวลาและพอตื่นมาก็จะอารมณ์ไม่ดีด้วย เธอมีอาการเบลอตลอดทั้งวัน...”

“ไปตรวจที่โรงพยาบาลหรือยังคะ?” ฉินอันอันถาม

ป้าหงส่ายหน้า “หมอเสิ่นบอกว่านี่เป็นปฏิกิริยาปกติหลังการผ่าตัด แค่พักผ่อนเยอะ ๆ ก็หายแล้วค่ะ”

ฉินอันอัน “แต่คุณกับอิ๋นอิ๋นคิดว่ามันผิดปกติใช่ไหม?”

ป้าหงลังเลแล้วพูดว่า “ดิฉันไม่ทราบค่ะ ดิฉันแค่ฟังหมอ แต่เห็นอิ๋นอิ๋นแบบนี้ มันทำให้ดิฉันรู้สึกอึดอัดมากค่ะ”

“ไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลเถอะ!” ฉินอันอันถอนหายใจ “คุณพาเธอมาหาฉันที่นี่ได้ แต่คุณพาเธอไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลไม่ได้เหรอ?”

ป้าหงตอบ “ดิฉันไม่กล้าหุนหันพลันแล่นพาเธอไปโรงพยาบาล เกรงว่าหมอเสิ่นจะไม่พอใจ”

“งั้นคุณพาเธอมาที่บ้านของฉัน เสิ่นอวี๋จะไม่พอใจมากกว่าอีกเหรอ?”

ป้าหง “อิ๋นอิ๋นอยากมาหาคุณค่ะ คุณฉิน ทำไมไม่พาอิ๋นอิ๋นไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลล่ะคะ?! ถ้าคุณพาไป คุณฟู่คงไม่ตำหนิคุณหรอก”

ฉินอันอัน “...”ถึงกับพูดไม่ออก

ที่แท้ป้าหงก็ไม่อยากให้ฟู่สือถิงกับเสิ่นอวี๋โกรธตัวเอง จึงมาโยนให้เธอแทนใช่ไหม?

“คุณฉิน ได้โปรดเถอะ” ป้าหงก้มศีรษะลงและขอร้อง

ในขณะเดียวกัน รุ่ยลายังพูดอีกว่า "แม่ พาอิ๋นอิ๋นไปตรวจที่โรงพยาบาลเถอะค่ะ! เมื่อก่อนเธอไม่เคยเป็นแบบนี้ แล้วถ้าเธอจะต้องตายจริง ๆ ล่ะ?”