บทที่ 344

ที่สตาร์ริเวอร์วิลล่า

ฉินอันอันออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแล้ว เมื่อเห็นโทรศัพท์ดัง เธอจึงเดินไปรับสายทันที

“พี่เว่ย”

“อันอัน ทำไมตอนเช้าเธอถึงปิดโทรศัพท์ล่ะ?” เว่ยเจินโทรหาเธอหลายครั้งและเพิ่งจะโทรติดเอาตอนนี้

“โทรศัพท์ฉันแบตหมด เพิ่งชาร์จค่ะ” ฉินอันอันอธิบายอย่างร้อนตัว “พี่อยากจะพูดกับฉันเรื่องจิ้นซือเหนียนใช่หรือเปล่า?”

“อืม ซือเหนียนกลัวว่าเธอจะโกรธ”

“ฉันไม่โกรธหรอกค่ะ” ฉินอันอันกล่าว “เพียงแค่คิดว่าเรื่องนี้รบกวนเขามากเกินไป ไว้ฉันจะโทรหาเขาค่ะ”

“ได้เลย” เว่ยเจินถอนใจโล่งอก “เช้านี้ติดต่อเธอไม่ได้ ฉันเกือบไปตามหาเธอที่บ้านแล้ว ฉันโทรหาไมค์ เขาบอกว่าเธอไม่อยู่บ้าน…เธอไปที่ไหนมาเหรอ?”

ฉินอันอันติดอยู่กับคำถามนี้ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็พบข้อแก้ตัว “ฉันออกไปวิ่งจ๊อกกิ้งข้างนอกค่ะ”

“อื้ม…การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งจำเป็นจริง ๆ บริษัทของเธอกำลังประสบปัญหา ครั้งนี้ก็น่าจะแก้ไขได้แล้วใช่ไหม? ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะต้องปรับทัศนคติของตัวเอง ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าร่างกายที่แข็งแรงนะ” เว่ยเจินพูดปลอบโยน

“อื้ม! พี่เว่ย ขอบคุณค่ะ! ไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวพี่นะคะ”

“ฮ่า ๆ เธอเลี้ยงฉันทุกครั้งเลย ไว้เธอว่าง ฉันจะเลี้ยงเธอเอง”

“ตกลงค่ะ!”

หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว เธอหยิบเสื้อผ้าออกมาจากตู้แล้วเปลี่ยนชุด

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงลงไปชั้นล่าง ก่อนที่เธอจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง หลีเสี่ยวเถียนก็วิ่งมาหาเธอ

“ฉินอันอัน! เธอไม่รู้หรอกว่าวันนี้เกิดเรื่องน่าตื่นเต้นมากมายขนาดไหน!” หลีเสี่ยวเถียนรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก “ถ้าฉันรู้แต่เนิ่น ๆ ว่าฟู่สือถิงจะเสียใจกับการแต่งงาน ฉันก็คงจะไปที่โรงแรมกับเฮ่อจุ่นจือแล้ว! ได้ยินว่าเสิ่นอวี๋ร้องไห้น้ำตานองหน้าแล้ววิ่งหนีออกจากห้องจัดเลี้ยงทั้งที่ใส่รองเท้าส้นสูง!”

ฉินอันอันสร้างภาพขึ้นในใจของเธอ ทว่าเธอหัวเราะออกมาไม่ได้

ตอนนี้เสิ่นอวี๋จะต้องเกลียดเธอชนิดตายหันไปข้างหนึ่งแล้วแน่ ๆ!

“ฉินอันอัน ฉันซื้ออาหารกลางวันไว้ให้เธอแล้ว ตอนบ่ายเธอน่าจะไปที่บริษัท งั้นฉันไปก่อนนะ” ไมค์ชี้ไปที่อาหารเที่ยงบนโต๊ะ

ฉินอันอันพยักหน้า