บทที่ 356

หมอประจำตระกูลกล่าว “คุณฟู่ ผมจำได้ว่าคุณสั่งให้บอดี้การ์ดพาคุณฉินไปทำแท้ง”

“อืม บอดี้การ์ดบอกว่าจะพาเธอไปที่ห้องผ่าตัดด้วยตัวเอง” ฟู่สือถิงถามบอดี้การ์ดคนเดิมเมื่อไม่นานมานี้

“เขาบอกว่าหมออธิบายให้เขาฟังถึงข้อควรระวังหลังการผ่าตัด”

หมอประจำตระกูลกล่าว “เด็กคนนั้นคงไม่อยู่แล้ว การที่เด็กที่เธอรับเลี้ยงมาหน้าตาเหมือนคุณ บางทีอาจจะเพื่อเป็นการรำลึกถึงลูกที่เธอสูญเสียไป”

หรือว่านี่ก็เป็นสาเหตุที่ฉินอันอันเกลียดเขามาก?

......

ที่คฤหาสน์สตาร์ริเวอร์

ในห้องนอนใหญ่

ไมค์และเด็กทั้งสองจ้องไปที่ฉินอันอันบนเตียงตาไม่กะพริบ

ไมค์โทรหาเธอตอนประมาณตีหนึ่งของเมื่อคืนนี้

แต่โทรไม่ติดเลย

คิดไม่ถึงว่าจู่ ๆ เธอจะกลับมาที่บ้านเอง!

ไม่รู้ว่าเธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ในบ้านมียุงไหม?!” จู่ ๆ รุ่ยลาก็พูดด้วยน้ำเสียงขุ่นมัว

ไมค์เหลือบมองห้องแล้วพูดว่า “ไม่มีนะ! ยุงกัดเธอเหรอ?”

รุ่ยลา “ยุงกัดแม่ค่ะ!”

ดวงตาที่สดใสของร่างเล็กจ้องไปที่คอของฉินอันอัน “ดูสิ ยุงกัดแม่รอยใหญ่มาก!”

ไมค์มองไปทางนิ้วของรุ่ยลา

นี่ไง...

ดูจากประสบการณ์ของผู้ใหญ่แล้ว นี่ไม่ใช่รอยยุงกัด!

แต่เป็นร่องรอยที่เหลืออยู่หลังจากทำกิจกรรมบางอย่างที่ไม่สามารถพูดได้

“เอาล่ะ อย่ารบกวนเธอเลย ให้เธอพักผ่อนเถอะ” ไมค์จับมือเด็กคนหนึ่งแล้วพาพวกเขาออกไปนอกห้อง “เราไปกินข้าวเช้ากัน ดูสิว่าวันนี้จะพาพวกเธอไปเล่นที่ไหนดีท”

“หนูจะรอแม่ตื่นที่บ้าน” รุ่ยลาหน้ามุ่ย “หนูไม่ได้เล่นกับแม่มานานแล้ว!”

เสี่ยวหานพยักหน้าเห็นด้วย