บทที่ 361

พวกเขาเลิกกันไปแล้วก่อนหน้านี้ แต่หลังจากหวังหว่านจือได้รับเงินสามพันล้านจากการขายทรัพย์สินของเธอที่ต่างประเทศ ชายคนนี้ก็กลับมาหาเธออีกครั้ง

“คุณเสิ่น ได้ยินว่าฟู่สือถิงให้เงินลูกสาวคุณหนึ่งพันล้านใช่ไหมคะ?” หวังหว่านจือจงใจพูดเสียงดัง

คุณพ่อเสิ่นเห็นฉินอันอันแล้ว

เขาพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจว่า “ใช่แล้ว!มอบให้เมื่อวานนี้”

“ถ้าอย่างนั้นให้ลูกสาวของคุณเอาเงินมาลงทุนกับฉันสิคะ ฉันจะเปลี่ยนหนึ่งพันล้านของเธอกลายเป็นสองพันล้าน สามพันล้านเอง!” หวังหว่านจือพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ตกลง!ผมจะกลับไปคุยกับเธอให้ อันที่จริงเธอชื่นชมคุณอยู่ ตอนนี้เธอสนับสนุนให้พวกเราอยู่ด้วยกัน”

หวังหว่านจือสีหน้าภาคภูมิใจ เธอพูดกับฉินอันอันที่กำลังเดินผ่านมา “ฉินอันอัน ฉันกลับมาแล้วนะ!”

ฉินอันอันหยุดแล้วชำเลืองมองเธออย่างเย็นชา “ก็ดีค่ะ แต่ถึงคุณไม่กลับ ฉันก็ไปตามหาคุณที่ต่างประเทศได้”

“โอ้…ฉันก็กลับมาเพราะเธอเหมือนกัน ลูกสาวและน้องชายของฉันสองชีวิต ชีวิตแม่เธอไม่พอหรอก!” หวังหว่านจือพูดพร้อมเลิกคิ้ว “เธอรักฟู่สือถิงมากไม่ใช่เหรอ? งั้นฉันจะใช้เงินที่ฟู่สือถิงให้เสิ่นอวี๋มาจัดการเธอ”

“ได้เลยค่ะ!” ฉินอันอันพูดอย่างสบาย ๆ “ไม่คุณตาย ก็ฉันอยู่”

“ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน! ถ้าฉันรู้ว่าเธอจะเป็นหนามตั้งแต่แรก ฉันคงดึงเธอออกนานแล้ว!” หวังหว่านจือพูดอย่างชั่วร้าย

“ถ้ารู้ว่าคุณมีพิษร้าย ฉันก็จะหาวิธีกำจัดคุณเช่นกัน” ฉินอันอันตอบเธอ

ยิ่งพวกเธอคุยกันมากเท่าไหร่ อารมณ์ก็ยิ่งรุนแรง

คุณพ่อเสิ่นกลัวว่าพวกเธอจะทะเลาะกันในร้านจึงรีบดึงหวังหว่านจือออกไปทันที

หลังจากฉินอันอันกลับมาถึงบ้าน เธอเห็นสีแดงโปรยปรายทั่วลานหน้าบ้าน เธอจึงต่อสายยางเปิดน้ำทำความสะอาดลานหน้าบ้านทันที

ภาพใบหน้าของแม่ปรากฏขึ้นในใจของเธอโดยไม่รู้ตัว

ตอนที่แม่อยู่ที่นี่ แม่ปลูกผักที่ลานหน้าบ้านมากมายและดูแลสวนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ตอนนี้ในลานหน้าบ้านรกร้าง มันดูเหี่ยวแห้งและหดหู่

เธอไม่มีวันปล่อยหวังหว่านจือไป!