บทที่ 378

งานประชุมผู้นำระดับสูง

หลังจากทะเลาะกันเกือบยี่สิบนาทีไมค์และโจวจื่ออี้ก็รู้สึกเหนื่อย

“คุณมันงี่เง่า!” โจวจื่อี้ดันแว่นตาที่ดั้งจมูกของเขาขึ้นแล้วกล่าวเสริม

ไมค์หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา “ทุกครั้งที่คุณพูดถึงเจ้านายของคุณ คุณจะเสียสติ คุณควรไตร่ตรองให้ดีนะ! เจ้านายของคุณไม่ใช่พ่อผู้ให้กำเนิดคุณเสียหน่อย แล้วทำไมคุณถึงบอกว่าคุณเข้าใจเขาล่ะ?”

“คนที่ควรไตร่ตรองให้ดีคือคุณต่างหากล่ะ! คุณสนใจด้วยเหรอว่าเจ้านายของผมจะลงทุนกับใคร? แม้ว่าเขาจะลงทุนกับหวังหว่านจือจริง ๆ นั่นก็หมายความว่าหวังหว่านจือมีมูลค่าด้านการค้าเท่านั้น! ไม่ได้หมายความว่าเขาจะชื่นชมตัวตนของหวังหว่านจือเสียหน่อย!” โจวจื่ออี้โต้กลับ

“ทีหลังอย่าเรียกผมมาดื่มอีกนะ! เพราะคุณกับหวังหว่านจือลงเรือลำเดียวกันแล้ว งั้นต่อไปก็ไม่ต้องติดต่อกันอีก! ผมเป็นคนของฉินอันอัน!” ไมค์ขีดเส้นแบ่งที่ชัดเจนกับเขา

สีหน้าของโจวจื่ออี้เปลี่ยนเป็นสีแดง “ไม่ติดต่อก็อย่าได้ติดต่อกัน ตามนั้น! ใครอยากติดต่อกับคุณนักล่ะ?!”

หลังจากที่ทั้งสองทะเลาะกัน พวกเขาก็ต่างออกไปตามหาเจ้านายของตัวเอง

สิบนาทีต่อมา

ไมค์หาฉินอันอันไม่เจอ เขาจึงไปหาโจวจื่ออี้

“ผมหาฉินอาอันไม่เจอ! เจ้านายของคุณล่ะ?”

โจวจื่ออี้ยักไหล่ “หาไม่เจอเหมือนกัน เขาไม่ได้บอกผมว่าไปไหน เรามาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการประชุมผู้นำ”

“ฉินอันอันก็มาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการประชุมผู้นำเหมือนกัน! เดี๋ยวเธอต้องขึ้นไปพูดบนเวที!” ไมค์มีสีหน้ากังวล เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาฉินอันอัน

โทรศัพท์มือถือของเธอปิดเครื่องและโทรไม่ติด

“คุณคิดว่าเจ้านายของผมมาที่นี่เพื่อมาชมงานงั้นเหรอ?” โจวจื่ออี้ยิ้มเยาะอย่างเย็นชา “ในเมื่อหาทั้งสองคนไม่เจอ งั้นพวกเขาคงจะอยู่ด้วยกันแน่นอน”

“ผมรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะต้องอยู่ด้วยกัน! ต้องเป็นไอ้สารเลวฟู่สือถิงนั่นแหละที่ลักพาตัวอันอันไป!”

“คุณพูดให้สุภาพกว่านี้หน่อยได้ไหม?” โจวจื่ออี้จ้องเขา “อย่าเพิ่งตกใจไป เจ้านายของผมมีความคิดพอสมควร เขาน่าจะมาเร็ว ๆ นี้แหละ”

ไมค์สูดลมหายใจ

ตัดสินใจรอ

จนครึ่งชั่วโมงผ่านไป!

การประชุมผู้นำได้เริ่มต้นเมื่อยี่สิบนาทีที่แล้ว!

แต่ยังไม่เห็นฟู่สือถิงและฉินอันอันแม้แต่เงา

ถ้าที่นี่มีคนไม่เยอะ ไมค์คงคว้าคอเสื้อของโจวจื่ออี้และถามเขาให้แน่นอนว่า นี่เรียกว่ามีความคิดงั้นหรือ?

จู่ ๆ เสียงปรบมือก็ดังขึ้น

หวังหว่านจือได้รับเชิญขึ้นเวที