บทที่ 381

เสิ่นอวี๋ออกมาจากคฤหาสน์ของฟู่สือถิงและเดินกลับไปที่บ้านเดิมของตระกูลฟู่

แม่เฒ่าฟู่เข้านอนเร็วทุกคืน

ฟู่ฮั่นและภรรยาของเขามักจะเที่ยวนอกบ้านจนดึกดื่นถึงจะกลับบ้าน

ส่วนฟู่เย่เฉินก็อยู่บ้านทั้งวันทั้งคืน

ทุกวันนี้บ้านเดิมจึงสงบสุขมาก

หลังจากที่เสิ่นอวี๋กลับมาที่ห้อง เธอก็ส่งข้อความถึงฟู่เย่เฉินทันที

เมื่อฟู่เย่เฉินได้รับข้อความ เขาจึงรีบไปที่ห้องของเสิ่นอวี๋ทันที

“เสินอวี๋ ลูกของเราไม่อยู่แล้ว คุณตามหาผมทำไม?”

ฟู่เย่เฉินยืนอยู่ที่ประตูและพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

เขารู้สึกเจ็บปวดใจเรื่องเด็กที่ถูกฆ่าอย่างทารุณ

ถ้าเขาไม่ต้องการ มันก็ไม่สำคัญสำหรับเขา แต่เขาต้องการเด็กคนนั้น

“คุณคิดว่าฉันไม่ต้องการลูกของตัวเองเหรอ? นั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของฉันเหมือนกัน! แต่ฉันเก็บไว้ไม่ได้! ถ้าเด็กคนนั้นคลอดออกมามันจะไม่เป็นผลดีกับเราทั้งคู่!” เสิ่นอวี๋ดึงเขาเข้าไปในห้องแล้วปิดประตู

ฟู่เย่เฉินตื่นตัวมากขึ้น “คุณต้องการให้ผมทำอะไรอีก?”

เสิ่นอวี๋ “ฉันกำลังจะย้ายออก คืนนี้ฉันจะมาบอกลาคุณ”

“หืม? อย่าทำเหมือนเราจะไม่ได้เจอกันอีกเลย… คุณสัญญาว่าจะรักษาอิ๋นอิ๋นต่อไม่ใช่เหรอ? อีกอย่างคุณก็รับเงินสองพันล้านจากอาของผมไปแล้วด้วย…” น้ำเสียงของฟู่เย่เฉินค่อนข้างเสียใจเล็กน้อย

“ฟู่เย่เฉิน ถ้าฉันรวยมากพอ บางทีฉันอาจจะไม่สนใจความสามารถของคุณ ขอแค่คุณเชื่อฟังฉันก็พอแล้ว” เสิ่นอวี๋มองเขาด้วยสายตาเย้ายวน

“คุณหมอเสิ่น คุณพูดกับผมแบบนี้...คุณหมายความว่ายังไง…?” ฟู่เย่เฉินไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป

“ก็หมายความอย่างที่คุณคิดนั่นแหละ!” เสินอวี๋ดึงปกเสื้อของเขาไปที่เตียงแล้วปิดไฟ!

......

สองวันต่อมา