บทที่ 386

หลังจากที่ฉินอันอันได้ยินคำพูดของเธอ ในใจก็นิ่งสงบ

เธอและกับฟู่สือถิงกลายเป็นศัตรูกันโดยสิ้นเชิง เธอไม่คิดว่าฟู่สือถิงจะเชื่อเธออยู่แล้ว

“คุณเสิ่น คุณมีกลิ่นปาก ไม่มีใครเตือนคุณเลยเหรอคะ?” ฉินอันอันยกมือขึ้นปิดจมูก

ใบหน้าของเสิ่นอวี๋บูดบึ้ง เธออยากจะโกรธและไม่กล้าเปิดปากพูด!

ลิฟต์มาถึงชั้นที่กำหนด หลังจากส่งเสียงเตือน ประตูลิฟต์ก็ค่อย ๆ เปิดออก

ฉินอันอันเดินออกจากลิฟต์ก่อน

ไม่ไกลนัก ดวงตาที่เย็นชาของฟู่สือถิงเป็นประกายขึ้นทันทีเมื่อเขาเห็นเธอ

ขายาวเดินไปหาเธอ

เขาเดินไปตรงหน้าเธอพลันจับแขนเธอไว้แน่นแล้วพาเธอไปที่มุมห้อง

เสิ่นอวี๋เฝ้ามองเขาทั้งสองเดินผ่านไป

เธอยืนอยู่ที่เดิม ได้แต่มองดูพวกเขา

เธอเห็นฉินอันอันเหวี่ยงแขนของฟู่สือถิงออก!

หลังจากนั้นทันที เสียงของฉินอันอันก็ดังขึ้น “แม่ของคุณเป็นคนโทรหาฉันเอง! เราจะคุยอะไรกันมันก็เรื่องของเรา ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ! แม่ของคุณเสียชีวิตได้ยังไง คุณไม่คิดจะตรวจสอบด้วยตัวเองเลยเหรอ? นอกจากคุณจะมารบกวนฉันแล้ว คุณไม่มีทางเลือกอื่นเลยรึไง!”

ดุเดือดมาก!

เสิ่นอวี๋ไม่คิดว่าต่อหน้าฟู่สือถิง ฉินอันอันจะกล้าขนาดนี้!

ดูเหมือนว่าเมื่อสักครู่ตอนที่อยู่ในลิฟท์ ฉินอันอันจะสุภาพกับเธอ!

ด้านหลังของฟู่สือถิงหันไปหาเสิ่นอวี๋ แต่เสิ่นอวี๋เห็นว่าหลังของเขาเกร็ง

“ผมไม่ได้ถามว่าแม่ของผมเสียยังไง! ผมแค่อยากรู้ว่าคุณคุยอะไรกับแม่ของผมบ้าง?! คุณพูดเรื่องอะไรในห้านาทีนั้น! ฉินอันอัน คุณเข้าใจสิ่งที่ผมพูดชัดเจน ทำไมคุณถึงแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ?!”

ฉินอันอันหัวเราะเยาะ “แม่ของคุณเสียแล้ว แต่คุณไม่สนใจว่าเธอเสียได้ยังไงเลยเหรอ ถ้าคุณเป็นลูกของฉัน ฉันคงจะผิดหวังมาก!”

“คุณกำลังพูดเรื่องเหลวไหลอะไรอยู่?!” ฟู่สือถิงโกรธเธอ