บทที่ 428

ประตูออฟฟิศถูกผลักออก

เมื่อเซิ่งเป่ยเห็นเขาไอหนักมากก็เดินเข้าไปทันทีแล้ววางแก้วน้ำไว้ในมือเขา

“ไม่สบายก็ไม่ต้องมาทำงานสิ! ไม่เคยฟังหมอสักครั้งเลยหรือ?”

เขาวางแก้วน้ำไว้บนโต๊ะแล้วก้าวเท้าเดินไปทางห้องน้ำ

เซิ่งเป่ยคิดจะตามไป แต่หางตากลับเหลือบไปเห็นการถ่ายทอดสดที่กำลังฉายอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขา

“ซือเหนียน ทุกคนอยากรู้มาก ๆ ว่า ทำไมคุณถึงเลือกร่วมงานกับฉินกรุ๊ป เพราะว่าพวกเขาจ่ายเงินให้คุณสูงมากใช่หรือเปล่า?” นักข่าวถามพร้อมรอยยิ้ม

จิ้นซือเหนียนเหลือบมองฉินอันอัน ในดวงตาคู่นั้นมีรอยยิ้ม ขณะที่เขากำลังจะตอบ ฉินอันอันกลับชิงตอบก่อนว่า “เปล่าเลยค่ะ ซือเหนียนบอกว่าเขาออกจากวงการไปสามปีแล้ว ตอนนี้เป็นเหมือนน้องใหม่ ดังนั้นจึงรับเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

ด้านล่างเวทีเกิดเสียงเจี๊ยวจ๊าว

“ประธานฉิน คุณกับซือเหนียนรู้จักกันได้ยังไง? พวกคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีมากเลยใช่ไหม? ฉันเห็นว่าวันนี้พวกคุณสวมเสื้อสเวตเตอร์สีขาว…” นักข่าวยังคงพูดเรื่องซุบซิบต่อ

ใบหน้าของฉินอันอันฉาบไปด้วยสีแดง

“มันเป็นเรื่องบังเอิญครับ” จิ้นซือเหนียนตอบแทนเธอ “ผมสวมเสื้อแจ็กเกตสีน้ำตาลไว้ข้างนอก เพราะว่าโรงแรมค่อนข้างร้อน เลยเพิ่งถอดออกครับ”

“ซือเหนียน คุณกลับมาครั้งนี้ย่อมต้องมีตัวเลือกมากมาย คุณเลือกฉินกรุ๊ป เป็นเพราะคุณมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีกับประธานฉินใช่หรือเปล่า? พวกคุณรู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

จิ้นซือเหนียน “พวกเรารู้จักกันช่วงที่ผมป่วย เพลงใหม่นี้เขียนตอนที่ผมป่วยด้วยเช่นกัน”

ทันใดนั้นก็มีผู้ชมร้องขอมาจากด้านล่างเวที “ซือเหนียน คุณร้องเพลงใหม่นี้ให้พวกเราฟังได้ไหม?!”

ทันทีที่มีการร้องขอ คนอื่น ๆ ทยอยส่งเสียงโห่ร้อง

ฉินอันอันเหลือบมองเขาพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นก็ถอยไปด้านข้างและทิ้งเวทีไว้ให้เขา

เอสทีกรุ๊ป

ฟู่สือถิงออกมาจากห้องน้ำ

เซิ่งเป่ยปิดการถ่ายทอดสดบนแล็ปท็อปของเขาแล้ว

เซิ่งเป่ยไม่เข้าใจ

‘ในเมื่อเลิกกันแล้ว ทำไมเขายังต้องสนใจข่าวของเธอด้วย’