บทที่ 437

ฉินอันอันร้อนตัว “จริงเหรอ? เธอคิดไปเองหรือเปล่า?”

หลังจากที่เธอกินจนจุใจ เธอก็เปิดโทรศัพท์และส่งข้อความถามจิ้นซือเหนียนว่าวันที่หนึ่ง เดือนพฤษภาคมเขาว่างหรือไม่

เขาตอบกลับอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เธออธิบายเรื่องนี้ เขาก็ตอบตกลงทันที

“เสี่ยวเถียน ซือเหนียนบอกว่าเขาจะมางานแต่งงานของเธอในวันที่หนึ่งพฤษภาคม”

หลังจากที่เธอพูดจบก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้นทันที!

เสี่ยวเถียน ลิซ่า และเสี่ยวอ้ายตื่นเต้นมาก

หลังจากนั้นไม่นาน หลีเสี่ยวเถียนก็บอกข่าวนี้กับเฮ่อจุ่นจือ

และเฮ่อจุ่นจือหันกลับมาและบอกข่าวเซิ่งเป่ย

“ภรรยาของผมบอกว่าฉินอันอันเป็นคนเชิญเขามา” เฮ่อจุ่นจือพูดด้วยความโกรธ “จู่ ๆ ผมก็ไม่อยากแต่งงานแล้ว ภรรยาของผมเป็นแฟนคลับของจิ้นซือเหนียน… แฟนคลับแบบบ้าคลั่ง! และยังมีลูกพี่ลูกน้องของเธออีก… พูดได้เลยว่าผู้หญิงพวกนั้นเป็นแฟนคลับของจิ้นซือเหนียนเกือบทุกคน ถึงตอนนั้นใครล่ะจะสนใจผม? คงจะไปมองจิ้นซือเหนียนกันหมด! เจ้าบ่าวอย่างผมคงถูกแย่งซีน นี่ไม่เหมือนงานแต่งงานที่ผมจินตนาการไว้เลย!”

เฮ่อจุ่นจือรู้สึกอึดอัดมาก แต่เขาไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับหลีเสี่ยวเถียน

เซิ่งเป่ยเห็นใจเขา แต่ก็รู้สึกยินดีเล็กน้อย “นายวางใจเถอะ นายไม่ได้อึดกอัดคนเดียวหรอก ชัดเจนว่าจิ้นซือเหนียนชอบฉินอันอัน พี่สือถิงของนายคงจะรู้สึกอึดอัดเหมือนกัน”

แค่เมื่อวานที่ฉินอันอันสวมเสื้อสเวตเตอร์สีขาว ทำให้เธอกับจิ้นซือเหนียนบังเอิญแต่งตัวเหมือน‘คู่รัก’ ฟู่สือถิงก็โกรธจนแทบกระอักเป็นเลือด

ถ้าฉินอันอันตกหลุมรักจิ้นซือเหนียนจริง ๆ ฟู่สือถิงคงจะนอนไม่หลับจนเช้า

“พี่สือถิง เขาหาเรื่องทำร้ายตัวเองหรือเปล่า? ถ้าผู้หญิงคนไหนกล้าทำร้ายผม ผมไม่ทำร้ายกลับเป็นสองเท่าถือว่าผมยังเมตตา แต่ผมจะไม่มีวันรักเธออีก” เฮ่อจุ่นจือไม่เข้าใจแม้แต่น้อย

“มันก็ไม่ถือว่าเป็นการทำร้ายตัวเองหรอก ท้ายที่สุดแล้ว ฉินอันอันก็เสียใจเหมือนกัน” เซิ่งเป่ยกล่าว “เขาค่อนข้างระแวง ไม่ว่าจะเรื่องกิจการที่เขารักหรือคนที่เขารัก”

เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนใจ

คนอื่นจะไม่หันกลับไปจนกว่าจะชนกำแพง ส่วนเขาต่อให้ชนกำแพงก็ไม่หันกลับมามอง

“งั้นเหรอ หรือเราจะบอกเรื่องนี้กับเขาดี?” เฮ่อจุ่นจือถาม

“ฉันจะหาโอกาสบอกเขาเอง” เซิ่งเป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด