บทที่ 455

ฉินอันอันพูดอย่างเป็นกันเอง “ฉันไม่ได้บอกเขาไปตรง ๆ ”

“เธอนี่ร้ายมาก เธอจงใจแกล้งเขารึเปล่า? เธอรู้ว่าเขาชอบเธอ แต่ก็ยังไม่บอกความจริงกับเขา”

ฉินอันอันส่ายหัว “ฉันแค่คิดว่าเขาไม่มีเหตุผลและฉันก็ไม่อยากสนใจเขา”

“อ้อจริงสิ ตอนนี้พวกเธอสองคนยังไม่กลับมาคืนดีกันนี่...นี่ เป็นไปได้ไหมที่เธอสองคนจะกลับมาคืนดีกัน?” หลีเสี่ยวเถียนคว้าแขนของฉินอันอันไว้และมองผมยาวของเธอที่ถูกลมพัดจนยุ่ง

“จะกลับมาคืนดีกันได้ยังไง?” ฉินอันอันเลิกผมยุ่ง ๆ บนใบหน้าของตัวเองไปทัดหลังใบหู “เขาไม่ได้อธิบายให้ฉันฟังด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับอิ๋นอิ๋น นอกจากนี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันคิดถึงเรื่องที่เขามีความสัมพันธ์กับเสิ่นอวี๋ฉันก็รู้สึกไม่สบายใจ ฉันยอมเป็นโสดไปตลอดชีวิตดีกว่ากลับมาคบกับเขาเสียอีก”

“นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยจริง ๆ… เขาไม่ชอบเสิ่นอวี๋ อย่านั้นก็ไม่ควรมีลูกกับรายนั้นสิ!” หลีเสี่ยวเถียนถอนหายใจ “อย่างนี้แล้วจะไม่ให้ฉันถึงเรียกเขาว่าไอ้สารเลวได้เหรอ? นี่เขายังทำเหมือนยังอาลัยอาวรณ์เธออยู่อีกต่างหาก บ้าจริง!”

ฉินอันอันหัวเราะเบา ๆ “ฉันเคยโกรธเวลาที่คิดถึงเขา แต่วันนี้ฉันไม่รู้สึกแบบนั้แล้ว มีเรื่องตลกอีกอย่างหนึ่ง… เขาบอกว่าเขายอมเป็นชู้ หวังเพื่อทำลายความสัมพันธ์ของฉันเพราะไม่อยากให้ฉันแต่งงานใหม่ด้วย”

หลีเสี่ยวเถียนตกตะลึงไปชั่วขณะ

หลังจากเข้าใจสิ่งที่เพื่อนพูดแล้วเธอก็หัวเราะออกมา

“นี่เธอกำลังพูดถึงฟู่สือถิงที่ฉันรู้จักจริง ๆ เหรอ?” หลีเสี่ยวเถียนหัวเราะยกใหญ่ “ถ้าฉันบอกสามีของฉัน เขาต้องไม่เชื่อแน่!”

“คงเป็นเพราะวันนี้เขาดื่มมาล่ะมั้ง” ขณะที่คิด ฉินอันอันก็รู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝัน

แม้ว่าเขาจะเป็นคนขี้โกงและไร้สาระในบางครั้ง แต่เขาก็ไม่ใช่เด็ก ๆ

“เขาดื่มเบียร์ไปแค่ขวดเดียว...จะอยู่ในสภาพแบบนั้นเชียวเหรอ?” หลีเสี่ยวเถียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “เขาชอบเธอแต่ดันคว้าใจเธอมาไม่ได้ เขาเลยไม่ยอมให้เธอไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นน่ะสิ! ทางที่ดีก็ภาวนาว่าในอนาคตอย่าให้เธอเจอรักแท้เลย ไม่งั้นเรื่องต้องยุ่งยากกว่านี้แน่…”

ฉินอันอันเงยหน้ามองดวงดาวบนท้องฟ้า

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้นส่องแสงระยิบระยับ น่าหลงใหล

หวังว่างานแต่งงานของหลีเสี่ยวเถียนในวันพรุ่งนี้จะดำเนินไปอย่างราบรื่นโดยปราศจากปัญหาใด