บทที่ 487

บอดี้การ์ดเอ่ยปาก “ถ้าอย่างนั้นก็ไปหาคุณหมอคนนั้นแล้วเรียกให้ออกมาพบ!”

ผู้อำนวยการ “คุณยังจำชื่อหมอคนนั้นได้ใช่ไหม?”

บอดี้การ์ด “ผมจะรู้ได้ยังไง?! ตอนนั้นเธอสวมทั้งหมวกทั้งหน้ากาก ผมมองเห็นหน้าเธอไม่ชัดด้วยซ้ำ!”

ผู้อำนวยการ “ถ้าอย่างนั้นให้ผมไปถามคุณหมอในแผนกสูตินรีเวชวิทยาทีละคนก่อน ดูว่าพวกเขามีใครจำคุณฉินได้บ้าง”

ฟู่สือถิงก้าวเท้าเดินอออกไป

ในใจของเขามีคำตอบอยู่แล้ว

ฉินอันอันคงไม่ได้ทำแท้งตั้งแต่แรก

ฉินจือหานน่าจะเป็นลูกของเขา

เพียงแต่รู้ความจริงแล้วจะทำอะไรได้?

เขาทำร้ายเสี่ยวหานและเสี่ยวหานไม่มีทางให้อภัยเขา

ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนนี้ ฉินอันอันไม่เคยคิดจะบอกเรื่องลูกกับเขา ดังนั้นเธอไม่มีทางช่วยพูดแทนเขา

เขาไม่ตำหนิฉินอันอัน ทั้งหมดเป็นความผิดของเขาเอง!

ห้าปีก่อน เขาเคยพูดว่า ถ้าเธอตั้งท้องลูกของพวกเขา เขาจะบีบคอเด็กให้ตายด้วยมือของเขาเอง

ห้าปีต่อมา เขาเกือบจะบีบคอลูกของพวกเขาจริง ๆ

ดวงตาของเขาแดงก่ำ มีน้ำตาเอ่อคลออยู่ในนั้น

หลังจากขึ้นรถแล้ว เขาก็เหยียบคันเร่งแล้วขับออกไปด้วยความเร็วสูง

เขาขับมาถึงสตาร์ริวเอร์วิลล่าแล้วจอดรถ

หลังลงจากรถ เขาก็เดินมาที่ประตูบ้านฉินอันอัน

รถบีเอ็มดับเบิลยูสีแดงดึงดูดสายตาเขา

นี่ดูเหมือนจะเป็นรถของหลีเสี่ยวเถียน

เขากดกริ่งประตู

หลังจากนั้นไม่นานหลีเสี่ยวเถียนที่จูงมือรุ่ยลาไว้ด้วยก็ปรากฏตัวขึ้น