บทที่ 49

“หัวหน้า วันนี้คุณไม่ได้ใช้รถเข็นเลย ขาของคุณเจ็บหรือเปล่า?” โจวจื่ออี้ถามด้วยความห่วงใย

เขารู้ว่าวันนี้เจ้านายของเขาไม่ได้ใช้รถเข็นเพื่ออำนวยความสะดวกในการเดทกับฉินอันอัน

มิฉะนั้น การออกเดทกับฉินอันอันบนรถเข็นจะต้องเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายสำหรับฉินอันอันแน่นอน

ช่างเป็นเจ้านายที่ละเอียดอ่อนจริง ๆ น่าเสียดายที่ฉินอันอันไม่รู้จักดูแลเขา

ฟู่ซื่อถิงสะบัดแขนของโจวจื่ออี้และเซิ่งเป่ยออกไปด้วยสีหน้าเย็นชา เขาตอบนิ่ง ๆ ว่า "ฉันไม่เป็นไร"

“ซื่อถิง ไปดื่มกันเถอะ!” เซิงเป่ยจับแขนของเขาอีกครั้ง “ถังเฉียวเซินยังอยู่ที่นี่ ผมจะไปชวนเขาออกไปดื่มด้วยกัน”

เมื่อเห็นสีหน้าที่เศร้าหมองของฟู่ซื่อถิง เซิ่งเป่ยก็กังวลเล็กน้อย

ถังเฉียวเซินเป็นพี่ชายของถังเฉียน

หลังจากที่ถังเฉียนทำให้ฟู่ซื่อถิงโกรธ เซิ่งเป่ยก็ได้โทรหาถังเฉียวเซิน

ทรัพย์สินของตระกูลถังอยู่ในหรงเฉิง

และถังเฉียวเซินก็เป็นทายาทของตระกูลถัง ดังนั้นถังเฉียวเซินจึงมักจะอยู่ที่หรงเฉิง

หลังจากที่เงียบไปครู่หนึ่ง ฟู่ซื่อถิงก็ตอบว่า "ฉันไม่ไป"

เขาเดินตรงไปยังลิฟต์ ถึงจะไม่เร็วนักแต่ค่อนข้างมั่นคง

แม้ว่าเขาจะผิดหวังกับความรัก แต่ขาของเขาก็ดูเหมือนจะฟื้นตัวได้ดี

ฟู่ซื่อถิงกลับถึงบ้าน ในเวลาราวหนึ่งทุ่มครึ่ง

แม่บ้านจางมอบของขวัญที่ฉินอันอันเตรียมไว้ให้เขาทันที

“คุณผู้ชายคะ นี่เป็นของขวัญจากคุณผู้หญิง”

ฟู่ซื่อถิงรับของขวัญไว้ มันหนักมากจนเขาไม่สามารถเดาได้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

“เธอไม่อยู่บ้านเหรอ?” เขาถาม

แม่บ้านจาง "อยู่ค่ะ คุณผู้หญิงเข้าห้องไปหลังจากที่ทานอาหารเย็นเสร็จและบอกว่าเธอจะทำงาน"

ฟู่ซื่อถิงเม้มริมฝีปากบางแล้วมองดูกล่องของขวัญอย่างใกล้ชิด

เธอคงรู้สินะว่าพฤติกรรมในช่วงบ่ายของเธอมันเกินไป เธอจึงได้ให้ของขวัญแก่เขา

ทุกคนสมควรได้รับโอกาสในการให้อภัย

เมื่อเห็นว่าเธอตั้งใจมอบของขวัญให้ ความโกรธในใจของเขาก็ลดลงครึ่งหนึ่ง

เขารีบเปิดกล่องของขวัญดู

มันคือหนังสือ