บทที่ 503

ไมค์กลั้นหัวเราะ “ตกลง!”

“อืม”

“ลูกค้าของเราในครั้งนี้คือกองกำลังป้องกันชายแดน ส่วนสถานที่ที่ฉินอันอันพักนั้นอยู่ในค่ายป้องกันชายแดน” เสียงหัวเราะของไมค์เริ่มดังขึ้น “ผมบอกคุณไปแล้วว่าคุณไปไม่ได้หรอก ไม่มีใครให้คุณเข้าไปในค่ายแน่”

ฟู่สือถิงกัดฟันและวางสายโทรศัพท์

เมืองซีอยู่บนพรมแดนของมาตุภูมิ ใช้เวลาบินไปที่นั่นเกือบสี่ชั่วโมง

ไม่รู้ว่าเที่ยวบินของฉินอันอันในตอนเช้ากี่โมง เครื่องบินที่เธอนั่งไปน่าจะยังไม่ลงจอด

ถึงจะลงจอดแล้วก็น่าจะเพิ่งถึง

เพราะสถานที่ที่เธอไปนั้นพิเศษและปราศจากอันตราย ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลมากนัก

เขาสามารถรอจนกว่าเธอกลับมาจากการทริปธุรกิจแล้วจึงอธิบายให้เธอฟังได้

หากเขาตามเธอไปที่เมืองซี และส่งผลกระทบต่องานของเธอ ไม่รู้ว่าเธอจะโกรธมากกว่านี้หรือไม่

หลังจากส่งอิ๋นอิ๋นกลับบ้านแล้ว เขาก็ไปที่บริษัท

ไม่นานหลังจากมาถึงบริษัท เลขาก็มาแจ้งว่า “คุณฟู่ คุณเสิ่นอวี๋อยู่ที่ชั้นล่าง เธอบอกว่าต้องการขอโทษคุณครับ”

ฟู่สือถิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาโดยไม่ได้คิดอะไร “ใส่ชื่อเธอไว้ในบัญชีดำและอย่าปล่อยให้เธอก้าวเข้ามาในบริษัทอีก!”

เลขาตอบ “รับทราบครับคุณฟู่!”

หลังจากที่เสิ่นอวี๋ถูกไล่ออกจากอาคารของเอสทีกรุ๊ป ความนับถือตนเองของเธอก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

ก่อนที่เธอจะรู้จักฟู่สือถิง เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพธิดาแห่งสวรรค์ เธอไม่คิดเลยว่าฟู่สือถิงจะปฏิบัติกับเธอแบบนี้

โชคดีที่เด็กในท้องเธอเมื่อก่อนไม่ใช่ลูกของเขา ไม่อย่างนั้นเธอคงจะโกรธและกระอักออกม่เป็นเลือดแน่นอน ถ้าเขาทำเช่นในตอนนี้

เธอขึ้นรถ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาฟู่เย่เฉิน

“ฟู่เย่เฉิน ไปพักผ่อนที่ต่างประเทศกับฉันหน่อย”

ฟู่เย่เฉินสงสัย “เกิดอะไรขึ้น? อาของผมยั่วโมโหคุณอีกแล้วเหรอ?”

“ฮ่าฮ่า! แค่เขาสนใจฉันบ้างก็พอแล้ว แต่ตอนนี้เขาไม่อยากเจอฉันด้วยซ้ำ” เสิ่นอวี๋หัวเราะอย่างขมขื่น “คุณจะไม่มาปลอบใจฉันเหรอ?”