บทที่ 52

เนื้อหาด้านล่างหัวข้อนั้นเป็นอะไรที่สั้นมาก

เพราะเธอคิดเรื่องนี้มานานมากแล้วแต่ยังคิดไม่ออกว่าต้องทำยังไง

ดังนั้นเนื้อหาก็เลยยังเขียนแค่ประโยคเดียวคือ ต้องหย่ากับฟู่ซื่อถิงให้ได้ก่อนสิ้นปี

ใบหน้าของเขามืดหม่นลงอย่างหนักทันที

เขาได้เปลี่ยนแปลงตัวเองและผ่อนหนักให้เป็นเบาแล้ว แต่เธอกลับยังคิดหาทุกวิถีทางที่จะจากเขาไปอยู่ดี

‘แล้วไฟล์ ‘แผนการ’ บ้านี้ก็เพิ่งถูกสร้างขึ้นเมื่อคืนนี้ด้วย’

‘ช่างเป็นผู้หญิงที่ปลอมเปลือกอะไรขนาดนี้!’

‘ขณะที่เธอแสร้งทำเป็นมอบของขวัญเพื่อขอบคุณเขา เธอกลับวางแผนจะหย่ากับเขาอยู่ในห้องเนี่ยนะ!’

เขาคิดว่าเธอเป็นคนที่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น แต่ก็ไม่คิดว่าความแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่ใหญ่ที่สุดของเธอคือ เป็นคนสองหน้าแบบนี้!

เขาปิดโน้ตบุ๊กของเธออย่างแรง ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินออกจากห้องด้วยความโมโห

……

ที่เอสทีกรุ๊ป

ในการประชุมผู้บริหารระดับสูง

เห็นได้ชัดว่าวันนี้ฟู่ซื่อถิงดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

นับตั้งแต่ที่เขาก้าวเข้าห้องประชุมมา หัวคิ้วของเขาก็ขมวดเล็กน้อยอยู่ตลอดเวลา รวมถึงสีหน้าของเขาที่ดูเยือกเย็นที่สุดด้วย

สัญญาณที่เขียนหราบนหน้าของเขาทำเอาคนในบริษัทพากันร้อน ๆ หนาว ๆ

ผู้จัดการของแต่ละแผนกต่างนั่งอย่างสงบเสงี่ยมจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

‘น่าแปลกจริง ๆ’

‘งานของบริษัทในไตรมาสที่สาม ก็ประสบความสำเร็จเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้เสียอีก ผลงานก็เป็นที่น่าพอใจ ทำไมประธานฟู่ถึงโมโหอย่างนี้ล่ะ?’

ตลอดการประชุมเขาไม่เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว และดแาแต่ฟังการรายงานของผู้จัดการแต่ละแผนกอย่างนิ่งเงียบ

แต่เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง เขาก็พูดออกมาแค่สามคำเท่านั้นว่า “เลิกประชุม”

แถมฟู่ซื่อถิงยังเป็นคนแรกที่ออกจากห้องประชุมไปอีกด้วย

เมื่อโจวซื่ออี้เตรียมจะตามออกไป ก็ถูกผู้จัดการคนหนึ่งเรียกตัวไว้

“เลขาโจว ประธานฟู่เป็นอะไรหรือเปล่า? เขาไม่พอใจกับผลการทำงานในไตรมาสที่สามของพวกเรางั้นเหรอ? ถ้าประธานเขาไม่พอใจ ก็บอกพวกเรามาได้เลย…พวกเราจะตั้งใจทำงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายแน่นอน!”