บทที่ 524

“อันอัน ทำไมเธอไม่พูดอะไรเลย?” หลีเสี่ยวเถียนพูดอย่างุนงง “เธอจะบอกว่าเด็กที่เสิ่นวี๋ตั้งท้องก่อนหน้านี้ไม่ใช่ลูกของฟู่สือถิงงั้นเหรอ? เพราะไม่ว่ายังไงเปอร์เซ็นต์ที่จะท้องได้ในครั้งเดียวก็ต่ำมาก! ยิ่งไปกว่านั้นเสิ่นอวี๋ยังอยู่กับผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างฟู่เย่เฉิน มันก็อธิบายได้มากพอแล้วว่าพวกเขาอยู่บนเส้นทางเดียวกัน!”

ฉินอันอันเจ็บปวดใจอยู่ครู่หนึ่งและพูดด้วยเสียงแหบแห้ง “ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาคบกันจริง ๆ หรือเปล่า…เสี่ยวเถียน ฉันรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย…”

“โอ้ ถ้างั้นเธอรีบพักผ่อนเลย” เสี่ยวเถียนกล่าว

ฉินอันอันวางสายและมองดูค่ำคืนอันมืดมิดภายนอกหน้าต่างอย่างว่างเปล่า

น้ำตาไหลรินเงียบ ๆ

เธอคิดว่าฟู่สือถิงและเสิ่นอวี๋ก็เป็นเฉกเช่นคู่รักอื่นที่อยู่ด้วยกัน

เธอนึกว่าเด็กในท้องเสิ่นอวี๋เป็นการตกผลึกจากความรักของหลาย ๆ ค่ำคืนของพวกเขา

ช่างไร้สาระเหลือเกิน!

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ความเกลียดชังที่เธอมีต่อฟู่สือถิง ส่วนใหญ่แล้วมาจากความสัมพันธ์ของเขากับเสิ่นอวี๋

เธอเกลียดเขา ไม่พอใจเขา จนถึงขั้นอยากฆ่าเขาด้วยมือตัวเองเลยด้วยซ้ำ

ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร เธอก็ไม่ฟัง

ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เธอคิดเพียงอยากกำจัดเขา!

เธอถูกความอิจฉาริษยาและความขุ่นเคืองบังตาและถือว่าเขาเป็นศัตรู

เธอเสียใจที่ได้พบกับเขานับครั้งไม่ถ้วน เธอสาปแช่งเขาในค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ…

ตอนนี้ ความจริงตบหน้าเธออย่างแรง!

หัวใจของเธอเจ็บปวดจนเหมือนจะระเบิดออก

เขาไม่ใช่คนเจ้าเล่ห์แล้วก็ไม่ใช่ไอ้สารเลวที่เหยียบเรือสองสามแคมอย่างที่คนนอกเรียกเขาด้วย

คำพูดร้ายกาจเหล่านั้นที่เธอพูดใส่เขารวมถึงการกระทำที่ทำร้ายเขาทำให้เธอละอาย!

หลังจากร้องไห้ออกมา เธอก็นอนลงบนเตียง และจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย

ความรู้สึกของเธอกลับคืนมาและความคิดของเธอค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

ไม่แปลกใจเลยที่เสิ่นอวี๋แท้งลูก!

เพราะว่าลูกในท้องของเสิ่นอวี๋ ไม่ใช่ลูกของฟู่สือถิงตั้งแต่แรก

เธอจึงไม่กล้าปล่อยให้เด็กเกิดมา

ผู้หญิงคนนี้ชั่วร้ายถึงขีดสุดจริง ๆ!

วันที่จะทำแท้งเด็ก เธอก็ไม่ลืมที่จะสร้างละครฉากใหญ่ที่ยอดเยี่ยมนั่น…

คิดถึงตรงนี้ ร่างของก็ฉินอันอันก็ไม่อาจควบคุมความรู้สึกหนาวสั่นได้