บทที่ 526

เธอขับรถไปที่ประตูบ้านแล้วจอด

คนส่งของกำลังรอเธออยู่ที่ทางเข้าลานบ้าน

หลังจากที่เธอลงจากรถและเซ็นรับพัสดุ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของเธอก็ดังขึ้น

เธอถือพัสดุด้วยมือข้างหนึ่งแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยอีกมือหนึ่ง

หลังจากเปิดประตูลานบ้านเธอก็รับสาย

“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?” เสียงทุ้มของฟู่สือถิงดังมาจากปลายสาย

ฉินอันอัน “อยู่บ้าน”

“คุณไม่สบายหรือเปล่า?” น้ำเสียงของเขาเป็นกังวล

“เปล่า ฉันกลับมาเอาพัสดุ” เธอเดินผ่านลานหน้าบ้านไปที่ประตูวิลล่าแล้วเปิดประตู

หลังจากเข้าไปในบ้านเธอก็วางพัสดุไว้บนตู้รองเท้าแล้วถามว่า “คุณโทรหาฉันมีธุระอะไรหรือเปล่า?”

เธอสวมรองเท้าแตะแล้วเดินไปที่โซฟาพร้อมกับโทรศัพท์มือถือ

“เสิ่นอวี๋คบกับฟู่เย่เฉินจริง ๆ ครับ” บอดี้การ์ดของฟู่สือถิงเพิ่งพาฟู่เย่เฉินมาหาเขา ฟู่เย่เฉินสารภาพทุกอย่างแล้ว ดังนั้นเขาจึงโทรหาเธอ “คุณรู้ได้ยังไง?”

“แล้วคุณแน่ใจได้ยังไง?” เธอกระชับนิ้วบนโทรศัพท์เล็กน้อย

“ฟู่เย่เฉินพูดอย่างนั้น เขาบอกว่าหลังจากที่ผมเลิกกับเสิ่นอวี๋ เขาก็เริ่มคบกับเสิ่นอวี๋ เพิ่งมั่นใจความสัมพันธ์เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา” น้ำเสียงของฟู่สือถิงนิ่งสงบมาก “ผมไม่ได้สนใจเรื่องที่เสิ่นอวี๋คบกับเขา”

ฉินอันอันฟังคำพูดของเขาและตอบกลับ

จะเป็นอย่างไรถ้าฟู่เย่เฉินบอกเขาว่า ผมไม่เพียงแต่จะสวมเขาลุง แต่ผมยังใส่ร้ายให้ลุงเป็นพ่อคนด้วย

รับรองว่าเขาไม่มีทางสงบสติอารมณ์ได้

“มันผ่านไปแล้ว” ฉินอันอันต้องการยุติเรื่องนี้

ฟู่สือถิงไม่เคยรักเสิ่นอวี๋ และไม่เคยมีความสัมพันธ์กับเสิ่นอวี๋ นั่นก็เพียงพอแล้ว

เธอไม่อยากให้ฟู่สือถิงเจ็บปวดจากข่าวลือ

แม้ว่าเขาจะไม่สนใจว่าถูกเสิ่นอวี๋สวมเขา แต่คนอื่น ๆ ก็คงจะหัวเราะเยาะเขาอย่างแน่นอน

อีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์ ฟู่สือถิงเงียบไปครู่หนึ่งและพูดเสียงแหบ “ผมรู้ว่าคุณโกรธ...”

“เปล่า! ฉันไม่สนใจ และไม่ได้โกรธแล้ว เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันเป็นอดีตไป” ฉินอันอันพูดเร็วขึ้น

เมื่อฟังเสียงของเธอ ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะจบลงแล้วจริง ๆ