บทที่ 544

“ฉินอันอัน!” เขากู่ร้องเรียกชื่อออกมาเธออย่างใจสลาย!

ใบหน้าของเขาเย็นเฉียบราวกับใบมีด เปื้อนไปด้วยรังสีสังหารที่น่ากลัวและสยองขวัญ!

เขาอยากไปช่วยเธอ!

แต่เขากลับพบว่าถึงพวกเขาจะอยู่ใกล้กันมากขนาดนี้ แต่ก็ห่างไกล!

เขาได้ยินเสียงลมหายใจหนักหน่วงของเธอ เขามองเห็นความกลัวที่ขยายใหญ่ขึ้นในดวงตาของเธอ แต่เขาทำอะไรไม่ได้!

เลือดในตัวเขาเดือดพล่านทันที เขาอยากจะสับชายที่รังแกเธอเป็นพัน ๆ ชิ้น! เลาะกระดูกแล้วเอาให้หมากิน!

อีกด้านของวิดีโอ ฉินอันอันตกตะลึง

นั่นมันเสียงฟู่สือถิง!

ร่างกายของเธอหนาวเย็นไม่หยุด!

เธอคิดไม่ถึงว่าอิ๋นหวังจะแอบถ่ายวิดีโอส่งให้ฟู่สือถิง!

“สือถิง! อย่ามอง!” น้ำตาแห่งความอัปยศอดสูไหลออกมาจากดวงตาของเธอ “ขอร้องล่ะ! อย่ามอง!”

ฟู่สือถิงมองดูท่าทางที่ไร้ทางสู้และเจ็บปวดใจของเธอแล้ว หัวใจเขาเหมือนถูกบดขยี้จนแหลก!

นิ้วมือของเขากำโทรศัพท์แน่น มีความเกลียดชังที่กระหายเลือดในดวงตา!

“ผมจะรีบไปช่วยคุณ! ผมจะไปช่วยคุณเดี๋ยวนี้!” วินาทีที่เขาเอ่ยปาก น้ำตาก็ไหลลงมาอย่างเงียบงัน มันไหลลงมาที่มุมปาก

น้ำตารสขม!

เขาไม่เคยลิ้มรสความเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน

ที่ได้เห็นผู้หญิงที่รักมากที่สุดถูกชายอื่นล่วงเกินให้อับอายกับตาตัวเอง!

สิ่งนี้มันเจ็บยิ่งกว่าฆ่าเขา!

เขากำโทรศัพท์แน่นแล้วรีบพุ่งเข้าไปในบ้าน!

ไมค์ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว จึงเดินออกมาแล้วชนกับเขาเข้าพอดี!

“เกิดอะไรขึ้น?!” ไมค์กัดฟันต่อความเจ็บปวดจากการปะทะ เมื่อเห็นดวงตาเขาแดงก่ำและเต็มไปด้วยน้ำตา เขารู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ!