บทที่ 565

เขาหยิบกาแฟร้อนบนโต๊ะมาจิบ

กาแฟมีรสขมมาก เช่นเดียวกับความรู้สึกของเขาในตอนนี้

ฉินอันอันเป็นประเภท ‘ฉันจะไปตามทางของฉัน’ มาโดยตลอด ไม่เคยคำนึงถึงความรู้สึกของเขาเลย

แม้ว่าพวกเขาจะเลิกกัน เธอก็ยังคงหาวิธีมาทรมานเขาได้

……

ชั้นเรียนอัจฉริยะ

ระหว่างรับประทานอาหารกลางวัน เด็กผู้ชายคนหนึ่งถือกล่องอาหารกลางวันเดินไปหาเสี่ยวหาน

“ฉินจือหาน ผู้หญิงในข่าวที่โกงเงินฟู่สือถิงเป็นหมื่นล้านเป็นแม่ของนายใช่ไหม?!” เด็กผู้ชายที่พูดชื่อว่าเสี่ยวตง แต่เพราะเขามีร่างกายอวบอ้วน ทุกคนจึงเรียกเขาว่าเสี่ยวพ่าง

“แม่ของฉันไม่ได้โกง!” เสี่ยวหานโกรธ

“ฉันรู้ว่าแม่ของนายไม่ใช่คนขี้โกง ถ้าแม่ของนายเป็นคนขี้โกง ฟู่สือถิงจะต้องสร้างปัญหาให้แม่ของนายแน่ ๆ” เสี่ยวพ่างสงสัย “ตอนนี้แม่ของนายคงจะสบายดี คงจะอยู่บ้านใช่ไหม?”

“แม่ของฉันอยู่ต่างประเทศ”

เสี่ยวพ่างดันแว่นตาบนดั้งจมูกของเขาแล้วมองเสี่ยวหานด้วยสายตาเฉียบแหลม “โอ้… ทำไมเธอไม่กลับมาล่ะ?”

เสี่ยวหานขมวดคิ้ว

เสี่ยวพ่าง “เสี่ยวหาน นายอย่าโกรธเลยนะ! ฉันไม่ได้บอกว่าแม่ของนายเป็นคนขี้โกง… ฉันแค่อยากรู้ว่า แม่นายจะคืนเงินฟู่สือถิงไหม? ครอบครัวของนายมีเงินมากขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้าแม่ของนายไม่คืนเงิน นายกับน้องสาวจะยังได้มาโรงเรียนได้ไหม?”

เสี่ยวหานหยิบกล่องอาหารกลางวันขึ้นมาแล้วเดินจากไป

“เสี่ยวหาน อย่าเพิ่งไปสิ! ฉันไม่ได้บอกว่าแม่ของนายเป็นคนขี้โกงสักหน่อย…” เสี่ยวพ่างไล่ตามไปทันที “เสี่ยวหาน! แม้ว่าแม่ของนายจะเป็นคนโกง ฉันก็จะไม่เกลียดนาย! พวกเรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ!”

เสี่ยวหานเดินอย่างรวดเร็ว เขาไม่อยากคุยกับเสี่ยวพ่างต่อแล้ว

……

ตอนเย็น บอดี้การ์ดมารับเสี่ยวหานกลับบ้าน

เห็นได้ชัดว่าวันนี้เสี่ยวหานไม่มีความสุข

เมื่อไมค์กลับมา บอดี้การ์ดก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง

เขาจึงไปคุยกับเสี่ยวหานทันที