บทที่ 567

“ค่ะ”

“พัฒนาการของเด็กไม่ค่อยดีนัก” หลังจากนั้นไม่นาน หมอก็ค่อย ๆ พูดว่า “คุณบอกว่าการตรวจเมื่อครึ่งเดือนก่อนพบว่าทารกตัวเล็กเกินไปสองสัปดาห์หรือเปล่า?”

“ใช่ค่ะ แล้วตอนนี้ล่ะคะ?” หัวใจของฉินอันบีบรัดขณะรอการวินิจฉัยจากหมอ

หากเด็กหยุดเจริญเติบโต แม้ว่าเธออยากจะเก็บเด็กไว้ก็ทำอะไรไม่ได้

เธอเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด

“คุณช่วยเอาแผ่นอัลตราซาวนด์ล่าสุดให้ผมดูหน่อยได้ไหมครับ?” หมอวางเครื่องอัลตราซาวนด์ลงแล้วยื่นทิชชู่ให้เธอ

เธอหยิบทิชชู่เช็ดหน้าท้องให้สะอาด จากนั้นก็หยิบแผ่นอัลตราซาวนด์ออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้หมอ

หลังจากเห็นอัลตราซาวนด์ของครั้งที่แล้ว หมอก็จึงพูดกับเธอว่า “ถึงแม้พัฒนาการของเด็กจะไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ยังพัฒนาเมื่อเทียบกับคราวที่แล้ว ถ้าอยากเก็บลูกคนนี้ไว้ก็ควรพักผ่อนให้เต็มที่และเสริมโภชนาการต่อไปดู”

หัวใจของฉินอันอันตกลงกับพื้นทันที

“คุณได้ตรวจดาวน์ซินโดรมแล้วหรือยัง?” คุณหมอพิมพ์แผ่นอัลตราซาวนด์ออกมาแล้วยื่นให้เธอ

ฉินอันอันส่ายหน้า

“ตอนนี้คุณสามารถทำได้แล้ว” หมอพูดเสียงเคร่งขรึม “เช้านี้คุณทานอาหารเช้าหรือยัง? ถ้ายัง วันนี้คุณก็ทำได้เลย!”

การตรวจดาวน์ซินโดรมคือการตรวจสอบว่าทารกในครรภ์มีภาวะสมองเสื่อมแต่กำเนิดหรือมีความผิดปกติของท่อประสาทหรือไม่

หากเด็กเป็นดาวน์ซินโดรม เด็กจะเกิดมาพร้อมกับพัฒนาการที่ล่าช้า มีปัญหาทางสติปัญญาและมีความผิดปกติด้านพัฒนาการของอวัยวะหลายส่วนหรืออวัยวะผิดรูป

ฉินอันอันรู้ดีว่าตอนนี้เธอสามารถตรวจดาวน์ซินโดรมได้แล้ว แต่เธอไม่กล้าทำ

ถ้าลูกมีความผิดปกติจะทำยังไง?

เธอกลัว

แม้ว่าเธอจะบอกว่าเคยคลอดลูกแล้วต่อให้มีปัญหา แต่ก็ยังต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมากที่จะเผชิญกับผลลัพธ์ดังกล่าว

“คุณฉิน ลูกของคุณยังด้อยพัฒนา จำเป็นอย่างยิ่งที่คุณต้องทำการตรวจนี้” เมื่อเห็นเธอลังเล หมอจึงกล่าวสนับสนุนว่า “ถ้าเด็กไม่แข็งแรงจะได้หยุดการตั้งครรภ์ใด้ทันเวลา นี่คือทางเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณและลูก”

ฉินอันอันพึมพำ “ทางเลือกที่ดีที่สุด…”

“ใช่ครับ ตอนนี้ยังไม่มีวิธีรักษาโรคดาวน์ซิมโดรม คุณฉิน ผมรู้ว่าคุณเป็นนักประสาทวิทยาที่เก่งมาก แต่ตอนนี้คุณก็รักษาโรคประเภทนี้ไม่ได้เหมือนกันใช่ไหม? หากคุณไม่มั่นใจว่าลูกของคุณจะมีชีวิตตามปกติได้ ก็ปล่อยให้ความเจ็บปวดจบลงตั้งแต่ในท้องเถอะ”

คำพูดของหมอทำให้ฉินอันอันรู้สึกใจเย็นขึ้นมาก

ครั้งก่อนที่เธอทะเลาะกับฟู่สือถิงเรื่องลูก ที่จริงแล้วมันเป็นเรื่องของอารมณ์ส่วนตัวมากกว่า

เธอตำหนิฟู่สือถิงที่ละเลยสุขภาพของเด็ก และยิ่งไปกว่านั้นคือทัศนคติเลือดเย็นของฟู่สือถิงที่มีต่อเด็ก