บทที่ 584

“ผมมีสิทธิ์รู้!” ดวงตาทั้งสองของเขาแดงก่ำ เขากล่าวโทษ “ถึงคุณจะไม่ยอม แต่คุณลบความจริงที่ว่าผมเป็นพ่อของลูกคุณไม่ได้!”

ฉินอันอันพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน “ตอนนี้คุณยังไม่รู้เรื่องเลยสินะ?”

“ที่จริงผมรู้แล้ว แต่เป็นคุณที่ไม่บอกผม!” เขาเรียกร้อง “เอารายงานผลการตรวจของเด็กมาให้ผมดู!”

“ไม่มีรายงานผลการตรวจ” เธอรู้สึกเจ็บข้อมืออย่างมากจากการบีบของเขา ดังนั้นเธอเลยยื่นมืออกมาแล้วงัดนิ้วของเขาออก “คุณปล่อยฉันนะ!”

“ทำไมถึงไม่มีผลรายงานการตรวจ?!” เขาคลายมือออกแต่ไม่ได้ปล่อยมือออกทั้งหมด

ฝ่ามือใหญ่ของเขาขยับไปบนข้อมือของเธอ ยังคงจับเธอเอาไว้แน่น

“การตรวจที่ประเทศบีเรียบร้อยแล้ว พวกเขาแค่ส่งข้อความมาให้ฉันเท่านั้น” เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเขา เธอไม่สามารถโกหกได้

“ให้ผมดูข้อความหน่อย!” เขาค่อย ๆ กดดัน

ถ้าวันนี้ไม่เอาข้อความให้เขาดู เขาไม่มีทางยอมแพ้

ตอนนี้เอง ไมค์และเด็กสองคนเดินออกมาจากห้องกินข้าวและมองเห็นฟู่สือถิง

“เขามาทำอะไรที่นี่คะ?” รุ่ยลากระซิบ

ไมค์ “แม่ของเธอร้องไห้เมื่อเช้านี้ แต่ไม่รู้ว่าทำไม…”

เสี่ยวหานขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของผมเหรอ?”

ไมค์ยักไหล่ “ไม่รู้สิ! ลุงถามเธอ เธอก็ไม่ตอบลุง แต่เมื่อกี้ตอนกินข้าว ดูเหมือนเธอจะปกติ อาจจะไม่มีอะไรร้ายแรงก็ได้!”

ขณะที่พวกเขาคุยกัน ฉินอันอันก้เปิดประตูลานหน้าบ้านแล้วนำฟู่สือถิงเข้ามา

ไมค์พาเด็กสองคนกลับไปที่ห้องกินข้าว

ฟู่สือถิงตามฉินอันอันเข้าไปในวิลล่า

ฉินอันอันหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะกาแฟขึ้นมาเปิดข้อความแล้วให้เขาดู

หลังจากอ่านข้อความแล้ว เขาก็ลดสายตาลงมองไปที่ท้องของเธอ “แล้ววันนี้คุณไปทำอะไรที่โรงพยาบาล?”

“เจาะน้ำคร่ำ”