บทที่ 589

หลังจากที่โจวจื่ออี้ส่งเธอไปที่ห้องทำงานของฟู่สือถิง เขาก็รินน้ำอุ่นให้เธอหนึ่งแก้ว

“คุณอยากกินอะไรไหม? ฉันจะไปซื้อให้” โจวจื่ออี้พูดอย่างกระตือรือร้น

ฉินอันอัน “ไม่เป็นไร คุณไปทำธุระเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน”

รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวจื่ออี้ยังคงอยู่ “ตอนนี้ผมไม่มีอะไรต้องทำ ผมจะรอเป็นเพื่อนคุณเอง!”

ฉินอันอันหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

“อันอัน เมื่อวานนี้เจ้านายผมตบเสี่ยวเถียนไป ตอนนั้นผมได้ยินเรื่อวราวมา ผมขออธิบายให้คุณฟังก่อนนะ! เจ้านายของผมไม่ได้ตบเสี่ยวเถียนเพราะถังเชี่ยน แต่เพราะเสี่ยวเถียนพูดอะไรบางอย่างที่ไม่เหมาะสมมาก อย่างเช่นว่า เธอบอกว่าเจ้านายของผมเป็นสวะและสมควรแล้วที่จะถูกคุณทิ้ง…”

ฉินอันอันมองโจวจื่ออี้ด้วยสายตาเย็นชา

โจวจื่ออี้สับสนกับสิ่งที่เขาเห็น และพูดโดยไม่ลังเล “เอ่อ… เจ้านายของผมน่าจะอธิบายเรื่องนี้ชัดเจนกว่า”

“ยิ่งคุณอธิบายมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งเกลียดเขามากขึ้นเท่านั้น” ฉินอันอันวางแก้วน้ำลง

โจวจื่ออี้หุบปากลง “งั้นผมขอไปรอข้างนอกนะ”

เขาออกมาจากออฟฟิศและถอนหายใจอย่างแรง

ครู่ต่อมา ฟู่สือถิงก็เดินออกมาจากลิฟต์

โจวจื่ออี้ก้าวไปสองสามก้าวเพื่อทักทายเขาและเตือนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ประธานครับ เธอโกรธมาก คุณระวังตัวด้วย นอกจากนี้ท้องของเธอก็โตขึ้นแล้ว ถึงคุณจะโกรธ แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้...”

ลูกกระเดือกของฟู่สือถิงขยับขณะที่เขาเดินเข้าไปในห้องทำงาน

เมื่อฉินอันอันเห็นเขาเข้ามา เธอจึงหยิบสัญญาออกจากซองเอกสารทันที

“นี่คือสัญญาที่เราลงนามก่อนหน้านี้” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ความร่วมมือระหว่างบริษัทของเรากับกองกำลังป้องกันชายแดนไม่จำเป็นต้องให้คุณมีส่วนร่วมในนามขององค์กรการกุศล”

“คุณหมายถึงอะไรในนามขององค์กรการกุศล?” ฟู่สือถิงขมวดคิ้ว

“คุณตัดสินใจบริจาคเพราะต้องการตามฉัน ไม่ใช่เพราะคุณต้องการบริจาคจริง ๆ” ฉินอันอันเลิกคิ้วมองเขาแล้วพูดทีละคำ “ฉันต้องการยกเลิกสัญญานี้ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจากับคุณ แต่เพื่อแจ้งให้คุณทราบ”