บทที่ 612

เธอลุกขึ้นนั่งอย่างตกใจ

“เขาแค่แอบไปดูการถ่ายทำเท่านั้น ไม่ได้รบกวนรุ่ยลาเลย” ไมค์กล่าวเพิ่มเติม “จื่ออี้บอกฉันว่าเขาน่าจะรู้แล้วว่าเสี่ยวหานกับรุ่ยลาเป็นลูกของเขา เพียงแต่เขาไม่กล้ายอมรับ เพราะเด็กสองคนไม่ชอบเขา อีกอย่าง เธอคงไม่ยอมให้เขายอมรับพวกเด็ก ๆ ดังนั้นเขาจึงอดทนกับความเจ็บปวดที่ต้องพลัดพรากกับเลือดเนื้อเชื้อไขอย่างเงียบ ๆ มาโดยตลอด”

“นอกจากนี้ เขาไม่อยากให้รุ่ยลาเข้าวงการบันเทิงเอามาก ๆ เลยด้วย” ไมค์พูดต่อ “ดังนั้น เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขาเธอรีบกลับมาเร็ว ๆ เถอะ วันไหนเขาเกิดอดกลั้นไม่ไหวไปก่อเรื่องวุ่นวายที่การถ่ายทำรายการ ฉันคงควบคุมสถานการณ์ไม่ไหว”

ฉินอันอันปวดหัวมาก

เพราะอาการเจ็ทแลค เมื่อคืนนี้เธอจึงนอนไม่หลับเล็กน้อย

ตอนนี้เธอไม่อยากนั่งเครื่องบินอีกจริง ๆ

“วันนี้ฉันจะยังไม่กลับ” เธอสูดหายใจลึก ๆ “ฉันปวดหัว วางแผนว่าจะพักผ่อนที่บ้านทั้งวัน”

“อ้อ...แบบนี้เอง! ถ้าเธอไม่สบาย งั้นก็พักผ่อนเยอะ ๆ นะ” ไมค์กล่าว “เมื่อวานเครื่องลงแล้วทำไมไม่ส่งข้อความหาฉันล่ะ? ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ชอบติดต่อฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ เลย เธอไม่พอใจอะไรฉันหรือเปล่า?”

ฉินอันอันไม่อยากให้ทำให้เขาเจ็บปวดใจเลยพูดว่า “โทรศัพท์มีคลื่นรังสีน่ะ เดี๋ยวนี้ฉันเลยเล่นน้อยลง นายมีเรื่องอะไรก็ติดต่อบอดี้การ์ดฉันแล้วกันนะ”

ไมค์ “อ้อ… ฉันไม่ใช่คนโง่นะ เธอคิดว่าฉันมีความสัมพันธ์สนิทสนมกับกับโจวจื่ออี้มากเกินไป เลยคิดว่าฉันกลายเป็นคนของฟู่สือถิงไปแล้วใช่ไหม? เธอคิดแบบนี้ไม่ได้นะ! ทางฟู่สือถิงเกิดอะไรขึ้นนิด ๆ หน่อย ๆ ฉันก็บอกเธอทันที ถ้าไม่ใช่เพราะความทุ่มเทและเสียสละของฉัน โจวจื่ออี้จะบอกฉันไหมล่ะว่าฟู่สือถิงแอบไปดูรุ่ยลาเมื่อวานนี้?”

ฉินอันอันรู้สึกว่าที่เขาพูดนั้นสมเหตุสมผล

“ต่อจากนี้นายต้องไม่เล่าข้อมูลของฉัน แล้วจะถามแค่ข้อมูลของเขา แบบนี้เป็นไง?”

ไมค์ไม่รู้จะตอบอย่างไร “...”

ฉินอันอัน “ฉันง่วงมาก อยากนอนอีกหน่อย ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร นายส่งข้อความถึงฉันก็พอ ฉันเจ็ทแลค เพิ่งนอนหลับได้นิดเดียวเอง!”

“เธอเจ็ทแลคนานขนาดนี้เลยเหรอ? เมื่อวานฉันโทรหาบอดี้การ์ดของเธอ เขาบอกว่าเธอนอนหลับอยู่ที่บ้าน เธอนอนหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้วไม่ใช่รึไง?”

ฉินอันอันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ “แล้วไม่ได้เหรอ?”

“ถ้าเธอพักผ่อนอยู่ที่บ้านจริง ๆ ก็ไม่มีปัญหาหรอก ฉันกลัวว่าเธอจะทำเรื่องที่เป็นอันตรายลับหลังฉัน… เช่นทำตัวเองถูกโกงอะไรทำนองนั้น ถูกโกงเงินน่ะเรื่องเล็ก แต่กลัวจะโดนลักพาตัวไปอีก” ไมค์พูดเรื่องที่กังวลใจออกมา

ฉินอันอัน “ฉันดูโง่มากเหรอ? ทุกครั้งที่ฉันมาประเทศบีนายจะมัวแต่คิดว่าต้องเกิดเรื่องร้ายกับฉันไม่ได้นะ!”