บทที่ 622

ถ้าเสิ่นอวี๋ไม่เอ่ยชื่อของฟู่เย่เฉิน เธอคงลืมไปแล้วว่าชายคนนี้ยังมีชีวิตอยู่!

หลังจากเลิกกันเมื่อหกปีที่แล้ว เธอก็อกหักเพราะผู้ชายคนนี้

นับตั้งแต่เธอตกหลุมรักฟู่สือถิง สายตาและหัวใจของเธอก็ไม่หวั่นไหวกับผู้ชายคนอื่นอีกเลย

แล้วเธอจะไปแย่งฟู่เย่เฉินอย่างที่เสิ่นอวี๋พูดได้ยังไง!

ไร้สาระจริง ๆ!

เมื่อบอดี้การ์ดที่อยู่ไม่ไกลเห็นเสิ่นอวี๋เคลื่อนไหว เขาก็รีบวิ่งเข้าไปเตะที่เอวของเสิ่นอวี๋!

เสิ่นอวี๋ปล่อยมือของฉินอันอันด้วยความเจ็บปวดและล้มลงข้าง ๆ

“ฉันกำลังตั้งท้อง! แกกล้าดียังไงมาเตะฉัน?! ถ้าลูกของฉันเป็นอะไรไป ฉันจะฆ่าแกและฝังลูกของฉันไปพร้อมกับแก!” เสิ่นอวี๋นอนร้องไห้อยู่บนพื้น

บอดี้การ์ดและเลขาที่อยู่รอบ ๆ วิ่งเข้ามา

เลขามองผมที่ยุ่งเหยิงของฉินอันอันและเข้าช่วยเธอทันที “ประธาน คุณเป็นอะไรไหมคะ? ให้ฉันช่วยพาคุณเข้าไปหวีผมก่อน”

ฉินอันอันมองเสิ่นอวี๋ที่อยู่บนพื้นด้วยดวงตาสีแดงเข้ม

“ประธาน ผมควรทำยังไงกับผู้หญิงบ้าคนนี้ดีครับ?” บอดี้การ์ดถาม

ฉินอันอันพูดน้ำเสียงเคร่งเครียด “รีบพาเธอและรถของเธอออกไปให้พ้นทาง ! เธอไม่ได้รับอนุญาต ออกไป! ไว้ฉันจะคิดบัญชีกับเธอทีหลัง!”

บอดี้การ์ดคนหนึ่งดึงเสิ่นอวี๋ขึ้นมา และบอดี้การ์ดอีกคนก็เอากุญแจรถออกจากกระเป๋าของเธอ

ไม่นานบีเอ็มดับบลิวสีแดงและเสิ่นอวี๋ก็หายไปจากสายตา

ฉินอันอันเจ็บหนังศีรษะ ตอนที่เลขาหวีผมให้ เธอขยับเบา ๆ แต่ดวงตาของเธอก็ยังเปียกชุ่มด้วยความเจ็บปวด

เสิ่นอวี๋ต้องโกรธขนาดไหนถึงใช้ความรุนแรงได้ขนาดนี้?

เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล เสิ่นอวี๋จะต้องเข้ามาสร้างปัญหาให้เธอ หลังจากเห็นเธอและฟู่เย่เฉินอยู่ด้วยกัน

แต่เธอไม่ได้เจอฟู่เย่เฉินจริง ๆ

นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ