บทที่ 653

ฉินอันอันถือโทรศัพท์และจมอยู่กับความคิด

เธอรู้สึกถึงพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของเซิ่งเป่ยที่มีต่อเธอ

เซิ่งเป่ยเคยสุภาพกับเธอ แต่การสนทนาในโทรศัพท์เมื่อสักครู่นี้ เซิ่งเป่ยเหมือนไม่อยากเสวนากับเธอและดูเหมือนรังเกียจเธอมาก

เพียงเพราะว่าเธอไปโรงแรมซีซาร์เมื่อคืนนี้เหรอ?

แต่เธอไปที่โรงแรมและไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมเซิ่งเป่ยถึงโกรธขนาดนี้?

หรือเขาคิดว่าเธอไม่ได้ไปโรงแรมคนเดียว?

พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงแรมเมื่อวานเธอก็ยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของโจรที่เรียกให้เธอไปที่โรงแรมนั้นเลย

โจรไม่ได้ทำอะไรเธอ เพียงแค่ใช้ยาเพื่อให้เธอสลบเท่านั้น

เมื่อคืนเธอไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล ปริมาณยาไม่มากและไม่ส่งผลต่อร่างกายของเธอ

ที่เอสทีกรุ๊ป

ถังเชี่ยนถือกาแฟหนึ่งแก้วและวางไว้ตรงหน้าฟู่สือถิง

“สือถิง ฉันเพิ่งคุยกับเซิงเป่ย” ถังเชี่ยนพูด “เขารู้สึกว่าการที่คุณคบหากับฉินอันอันเป็นการทุ่มเทมากเกินไป แต่สิ่งที่ได้กลับมามันน้อยมาก และคุณมักจะเสียเวลาทำงานเพราะเธอ…”

“ไม่น่าจะใช่เหตุผลนี้นะ” ฟู่สือถิงพูดแทงใจดำพลางขมวดคิ้วและตอบโต้ด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ต้องมีเหตุผลอื่นอีกที่จู่ ๆ เขาถึงเกลียดฉินอันอัน”

ถังเชี่ยนมองไปที่ใบหน้าสงสัยและหล่อเหลาของฟู่สือถิงด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

ผู้ชายคนนี้มีความตื่นตัวและระมัดระวังสูงอยู่ตลอดเวลา

การจะหลอกเขานับเป็นเรื่องยาก

“ฉันได้ยินมาว่าเธอไปทานอาหารเย็นกับเขาเมื่อคืนนี้ใช่ไหม?” ฟู่สือถิงเงยหน้าขึ้นมองถังเชี่ยนด้วยสายตาคบกริบ

“ใช่ เมื่อวานฉันรู้สึกไม่สบายท้องก็เลยขอให้เขาช่วยไปหาลูกค้ากับฉัน” ถังเชี่ยนพูด “เมื่อคืนเราทั้งคู่ดื่มกันเยอะมาก”

“ไม่มีเรื่องอื่นเกิดขึ้นอีกเหรอ?” ฟู่สือถิงมองหน้าเธอและสังเกตดูว่าเธอโกหกหรือไม่

“เปล่านี่...สือถิง คุณทำงานก่อนเถอะ! ไว้คุณทั้งคู่สงบสติอารมณ์แล้วค่อยมาคุยกัน” ถังเชี่ยนกลัวว่าเขาจะเห็นพิรุธ เธอจึงเปลี่ยนเรื่อง “จริงสิ อาการบาดเจ็บของนั่วนั่วใกล้หายแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะบอกให้เธอมาทำงาน”