บทที่ 667

ฉินอันอันตามหาเขาทำไม?

เมื่อพิจารณาจากท่าทางเย็นชาของเธอ ดูยังไงก็ไม่เหมือนว่าเธอเรียกเขามาหาความสำราญเลย!

“เสี่ยวหลิน” ฉินอันอันผลักเงินสดก้อนหนึ่งและขวดยาไว้ตรงหน้าเขา “ถ้านายตอบคำถามของฉันแต่โดยดีและบอกฉันทุกเรื่องที่นายรู้ เงินจะเป็นของนาย แต่ถ้านายไม่ให้ความร่วมมือ ไม่ยอมพูดอะไรสักอย่าง ยาขวดนี้จะทำให้นายพูดไม่ได้อีกตลอดชีวิต”

เสี่ยวหลินหน้าซีดด้วยความตกใจ ชี้ไปที่ขวดยาสีดำแล้วพูดตะกุกตะกัก “นี่… นี่ยาอะไรเหรอครับ?”

“ยาพิษ ดื่มแล้วนายจะตายทันที สิ่งสำคัญคือแพทย์นิติเวชก็ไม่สามารถตรวจพบสารพิษนี้ได้ เมื่อถึงเวลาเขาก็จะบอกว่าคุณเสียชีวิตด้วยจากอาการหัวใจหยุดเต้น เนื่องจากตื่นเต้นมากเกินไป ไม่มีใครสงสัยอะไรแน่” น้ำเสียงของฉินอันอันนิ่งสงบ

เสี่ยวหลินหน้าซีดด้วยความตกใจและคุกเข่าลง “คุณฉิน ถ้าคุณอยากรู้อะไรก็ถามมาได้เลยครับ… แต่ผมเป็นแค่พนักงานต่ำต้อย ผมไม่รู้เรื่องราววงในมากนัก!”

เมื่อเห็นว่าเขาเปิดใจ ฉินอันอันก็ถามทันทีว่า “วันที่ฉันถูกหลอกให้ไปที่โรงแรม ใครสั่งให้นายมารับฉัน? ใครย้ายฉันจากห้องรับรองส่วนตัวไปที่ห้องหกศูนย์เก้า? แล้วผู้หญิงในวิดีโอ นายเคยเห็นรึเปล่า?!”

เสี่ยวหลินสับสนกับคำถามมากมายของเธอ “คุณฉิน ผมเป็นแค่พนักงานต่ำต้อย งานของผมวันนั้นคือเอาน้ำไปให้คุณ ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอะไรเลย...แต่...”

“แต่อะไร?!” หลีเสี่ยวเถียนทนไม่ไหวและดูกังวลเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขาลังเลที่จะพูด

“แต่ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่คล้ายกับคุณฉินมาก…” เสี่ยวหลินพูดพร้อมมองเงินสดบนโต๊ะ “คุณฉิน ผมรู้แค่นี้ ผมกลับได้แล้วยังครับ?”

“แล้วนายคิดว่าผู้หญิงในวิดีโอคือฉันหรือเปล่า?” ฉินอันอันยื่นเงินไว้ในอ้อมแขนของเขา “เสี่ยวหลิน ไม่ต้องกลัว ฉันแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ฉันจะไม่เปิดเผยตัวตนของนายหรอก”

“แน่นอนว่าผู้หญิงในวิดีโอนั่นไม่ใช่คุณ ตอนนั้นคุณหมดสติ แล้วคุณจะไปทำแบบนั้นกับผู้ชายได้ยังไง?” เสี่ยวหลินรับเงินแล้วพูดคล่องมากขึ้น “คุณฉิน ได้โปรดอย่าเปิดเผยตัวผมนะครับ ผมกลัวตาย!”

ฉินอันอันเจอรูปถ่ายในโทรศัพท์ของเธอและเปิดให้เสี่ยวหลินดู “ผู้หญิงที่นายเห็นว่าคล้ายฉัน เป็นคนคนเดียวกับในรูปนี้หรือเปล่า?”

รูปที่เธอให้เสี่ยวหลินดูเป็นรูปของนั่วนั่ว

เสี่ยวหลินมองแล้วพยักหน้า “ใช่ เธอเหมือนคุณมาก แต่สวยกว่าคุณนิดหน่อย...”

“นายพูดแบบนั้นได้ไง?!” หลีเสี่ยวเถียนเตะที่ก้นเสี่ยวหลิน