บทที่ 706

ตอนนี้เด็กอยู่ในตู้อบที่ห้องผู้ป่วยหนัก และได้รับการดูแลโดยพยาบาลเฉพาะทาง

สภาพแวดล้อมในห้องผู้ป่วยหนักนั้นปลอดเชื้อและโดยปกติแล้วจะไม่สามารถเข้าเยี่ยมทารกที่คลอดก่อนกำหนดได้

แต่ฟู่ซื่อถิงมีสถานะพิเศษ หลังจากที่เขาเข้าไปในแผนกทารกแรกเกิดแล้ว พยาบาลก็ฆ่าเชื้อให้เขาและเปลี่ยนเป็นชุดปลอดเชื้อ พาเขาเข้าไปในห้องผู้ป่วยหนัก

“คุณฟู่ อาการโดยรวมของลูกคุณนั้นค่อนข้างดี เพียงแค่หายใจลำบากเล็กน้อยเท่านั้น… ทารกที่คลอดก่อนกำหนดจำนวนมากก็มีอาการเช่นนี้ ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวลมากเกินไปนะคะ” พยาบาลอธิบาย

ฟู่สือถิงรู้อาการของเด็กจากแพทย์ตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลมากนัก

เขามองดูเด็กผ่านตู้อบอย่างละเอียด เด็กถูกห่ออยู่ในผ้า โดยมีท่อออกซิเจนตรงจมูก เขาหลับตานิ่งไม่ขยับ ดูเหมือนกำลังหลับ

ดวงตาของฟู่สือถิงเปียกชื้นขึ้นมาทันที

หากลูกคลอดตามกำหนดก็ไม่ต้องทุกข์ทรมานเช่นนี้

เขาไม่ได้โทษฉินอันอัน

เธอทรมานมาแปดเดือนแล้วนับตั้งแต่ตั้งท้อง และช่วงที่เธอต้องทนทุกข์นี้ไม่ได้มีแค่เรื่องหลีเสี่ยวเถียนถูกลักพาตัวไม่ใช่เหรอ?

การที่เธออุ้มท้องมาได้ถึงแปดเดือนนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เขาเกลียดคนที่อยู่เบื้องหลังความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานนี้

นี่คือสาเหตุที่เขาลงมือเมื่อเห็นถังเชี่ยนในคืนนี้

ตอนนั้นเขาไม่ได้สูญเสียการควบคุมอารมณ์ เขารู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร เขาเกลียดถังเชี่ยน เขาไม่เคยใช้เหตุผลกับคนที่เขาเกลียด

“คุณฟู่ ตอนนี้ลูกของคุณดูตัวเล็ก แต่อีกหนึ่งเดือนเขาจะโตขึ้นมาก” เมื่อพยาบาลเห็นว่าเขาดูเศร้าใจจึงปลอบเขา “ถ้าหากเด็กมีพัฒนาการที่ดี ประมาณหนึ่งเดือนก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ”

ฟู่สือถิงพูดน้ำเสียงแหบแห้ง “รบกวนคุณแล้ว”

“ไม่รบกวนเลยค่ะ ถึงแม้พวกเราจะไม่อนุญาตให้พ่อแม่เข้ามาที่นี่ แต่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลแจ้งมาว่าถ้าคุณมาให้พาคุณเข้ามาได้ตลอดเวลา แค่การฆ่าเชื้อนั้นค่อนข้างยุ่งยาก กลัวว่าคุณจะไม่ชินกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ” พยาบาลกล่าว “พวกเราจะถ่ายรูปเด็กส่งให้คุณดูทุกวันค่ะ”

ฟู่สือถิงพยักหน้า