บทที่ 712

จู่ ๆ เธอไม่กล้าเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย

เธอไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับหลีสี่ยวเถียนยังไง

ถึงแม้หลีเสี่ยวเถียนกลัวการคลอดลูก แต่หลังจากต่อสู้ภายในจิตใจมาอย่างยาวนาน เธอก็ตัดสินใจยอมมีลูกแล้ว

ผลคือตอนนี้เธอกลับไม่มีทางมีลูกได้ นี่มันเป็นการกระทบกระเทือนจิตใจเธอมากขนาดไหน!

แล้วเฮ่อจุ่นจือก็โดนกระทบอย่างหนักเช่นกัน!

“อันอัน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ คุณป้าไม่ตำหนิคุณและเสี่ยวเถียนก็จะไม่ตำหนิคุณเช่นกัน” เขาปลอบเสียงแผ่วเบา ใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้เธอ “คุณเข้าไปคุยกับเสี่ยวเถียนเถอะ”

“ฉันไม่รู้จะพูดอะไร… สือถิง ฉันไม่รู้ว่าควรพูดยังไง…” เธอพูดพร้อมสะอื้น “เป็นแบบนี้แล้ว ฉันสู้หน้าเธอไม่ได้”

ตอนนี้เอง จู่ ๆ ประตูห้องผู้ป่วยก็เปิดออก

คุณแม่หลีเห็นทั้งสองคนอยู่ที่ประตูก็พูดด้วยความตกใจว่า “พวกเธอมาได้ยังไง? อันอัน ออกโรงพยาบาลเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

ฉินอันอันปรับอารมณ์ของเธออย่างรวดเร็ว “ค่ะ ฉันออกโรงพยาบาลแล้ว เลยมาเยี่ยมเสี่ยวเถียน ถ้าเสี่ยวเถียนพักผ่อนอยู่ ฉันจะไม่รบกวนเธอ”

“ตอนนี้เธอไม่ได้พักผ่อน เธอให้ป้าออกมาดูว่าจุ่นจือยังอยู่หรือเปล่า” คุณแม่หลีพูดพร้อมกับมองไปรอบ ๆ

“เขาเพิ่งกลับไปค่ะ” ฉินอันอันตอบ

“อ้อ พวกคุณรอเดี๋ยว ป้าจะเข้าไปบอกเสี่ยวเถียนก่อน!” คุณแม่หลีหันกลับเข้าไปในห้องผู้ป่วย

จากนั้นไม่นาน คุณแม่หลีเดินออกมาแล้วมองไปทางฟู่สือถิงอย่างลำบากใจ “เสี่ยวเถียนอยากพบแค่อันอันเท่านั้น”

ฟู่สือถิงพยักหน้าแสดงท่าทางเข้าใจ

ฉินอันอันเข้าไปในห้องผู้ป่วย สายตาเห็นหลีเสี่ยวเถียน ดวงตาจะเป็นสีแดงทันที

“อย่าร้องไห้สิ” หลีเสี่ยวเถียนฝีนยิ้ม “ฉันยังไม่ตายนะ!”

“เสี่ยวเถียน ขอโทษนะ…”