บทที่ 721

เมื่อเว่ยเจินได้ยินเสียงครวญคราง จู่ ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมา

ถ้าเขาจำไม่ผิด กรุ๊ปเลือดของอิ๋นอิ๋นก็คืออาร์เฮชลบเหมือนกัน...

เมื่อสองปีที่แล้ว ตอนที่ฉินอันอันทำการผ่าตัด เว่ยเจินเป็นคนช่วยเธอตรวจเลือดก่อนผ่าตัด

เว่ยเจินมองหน้าอิ๋นอิ๋น หน้าอกของเขาขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

“เว่ยเจิน คุณมองฉันทำไม?” อิ๋นอิ๋นกะพริบตาและถามด้วยความสงสัย “คุณบอกมาสิ! ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เว่ยเจินก็อยากจะพูดเหมือนกัน แต่คำพูดนั้นติดอยู่ในคอของเขา ทำให้พูดยาก

ถ้าอิ๋นอิ๋นเป็นคนธรรมดา เว่ยเจินคงบอกเรื่องนี้แน่นอนโดยไม่ต้องคิด

เพราะถ้าเขาพูดแบบนั้น อิ๋นอิ๋นคงเต็มใจที่จะบริจาคเลือดให้จื่อชิวอย่างแน่นอน

แค่ว่าอิ๋นอิ๋นไม่ใช่คนปกติ

ร่างกายของเธอผ่านการผ่าตัดใหญ่มาหลายครั้ง และเธอต้องอาศัยการดูแลอย่างระมัดระวังเพื่อรักษาชีวิตตามปกติในปัจจุบันของเธอ

ถ้าให้เธอถ่ายเลือดตอนนี้ และเกิดผลกระทบต่อร่างกายของเธอ เขาจะไม่รับผิดชอบ

สำหรับฟู่สือถิงนั้น จื่อชิวสำคัญมาก อิ๋นอิ๋นก็ไม่แพ้กัน

“ไม่มีอะไร ผมแค่เป็นห่วงจื่อชิว” เว่ยเจินละสายตาจากใบหน้าของเธอ “เราไปดูธนาคารเลือดก่อนว่ามีกรุ๊ปเลือดที่เหมาะสมไหม”

อิ๋นอิ๋นพยักหน้าและพูดเบา ๆ “เว่ยเจิน คุณคิดว่าจื่อชิวจะใช้เลือดของฉันได้ไหม? ฉันอยากช่วยจื่อชิว...ฉันเป็นน้าของเขา ถ้าฉันทำอะไรไม่ได้เลย ฉันคงเสียใจแย่”

ดวงตาของเว่ยเจินเต็มไปด้วยน้ำตาเพราะคำพูดของเธอ

ตอนที่ฉินอันอันคลอดลูก เพื่อช่วยเหลือเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอเรียนรู้ที่จะทำอาหาร ทำซุป จนมีดบาดนิ้วโดยที่เธอไม่บ่นว่าเจ็บปวดสักคำ

ตอนนี้จื่อชิวอยู่ในสถานการณ์วิกฤต ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของเธอคือการเอาเลือดของเธอเองให้จื่อชิว

“อิ๋นอิ๋น คุณอย่าเพิ่งวิตกไปก่อน เราไปธนาคารเลือดกันเถอะ อาจจะมีกรุ๊ปเลือดที่เหมาะสมอยู่ก็ได้!” เว่ยเจินอดไม่ได้ที่จะจับมือเธอ “อิ๋นอิ๋น ผมเคยบอกคุณหรือยังว่าผมชอบคุณมากหรือเปล่า?