บทที่ 740

ฟู่สือถิงไม่แน่ใจว่ากล่องสีแดงเข้มที่หายไปนั้นอยู่ในมือของถังฉียวเซิน

เขาไม่แน่ใจเช่นกันว่าหวังหว่านจือจะซื่อสัตย์และเชื่อฟัง

เหตุผลที่เขาบอกข้อมูลนี้กับหวังหว่านจือเพื่อใช้หวังหว่านจือเป็นตัวล่อ ดูว่าจะสามารถระเบิดหาที่อยู่ของกล่องได้ไหม!

ถึงแม้ว่ากล่องจะถูกขโมยไปนานแล้ว แต่มันยังคงโผล่มาทรมานเขาเป็นครั้งคราว

กล่องนี้เหมือนระเบิดเวลา เขาไม่รู้เลยว่ามันจะระเบิดขึ้นเมื่อไหร่

เขาคิดอยู่นานก็นึกเบาะแสอะไรไม่ออกเลย

เป็นใครกันแน่ที่เอากล่องออกไปจากห้องหนังสือของเขา?

ถ้าเป็นคนที่ต้องการทำร้ายเขาก็สามารถเปิดเผยข้อมูลในกล่องทำให้เขาอับอายเมื่อไหร่ก็ได้!

แต่หลังจากที่มีคนเอากล่องนี้ไป เป็นเวลานานขนาดนี้แล้วก็ยังไม่ติดต่อเขาแล้วก็ไม่ได้เผยแพร่เนื้อหาด้านในด้วย

ถ้าคนผู้นี้ไม่ต้องการทำร้ายเขา แล้วจะเอากล่องไปทำไม?

เรื่องนี้มันขัดแย้งกันมาก จนเขาอดสงสัยไม่ได้ว่ามีช่องโหว่ในกาลเวลาหรือเปล่า! หรือที่จริงแล้วไม่มีใครเอกล่องนี้ไป แต่มันตกลงไปอยู่ในหลุมแห่งกาลเวลา!

แต่ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นจริงนี้ คอยเตือนเขาอย่างต่อเนื่องว่ามีหลุมแห่งกาลเวลาที่ไหนกัน ถ้ามีหลุมแห่งกาลเวลาจริง ทำไมทุกเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เขารู้สึกได้ถึงเจตนาร้ายบนโลกใบนี้อย่างแท้จริงได้?

......

ตอนเช้า อิ๋นอิ๋นมาที่บ้านของเว่ยเจิน

เว่ยเจินเข้าครัวด้วยตัวเองและทำอาหารแสนอร่อยมากมาย

“อิ๋นอิ๋น คุณไม่สบายหรือเปล่า? วันนี้คุณเงียบเป็นพิเศษเลย” เว่ยเจินยกชามข้าวมาตรงหน้าเธอ พร้อมกับมองดูเธออย่างอ่อนโยน

หลังจากบริจาคเลือด ใบหน้าของเธอซีดลงกว่าเดิม

แต่เธอฟื้นตัวขึ้นมากแล้วเมื่อเทียบกับเมื่อวาน