บทที่ 743

อิ๋นอิ๋นขมวดคิ้วทันที แล้วเดินไปตรงหน้าเขาด้วยใจจดจ่อ มือทั้งสองข้างกุมฝ่ามือใหญ่ของเขา

“พี่ชายของฉันไม่ยอมเจาะเลือดฉันแน่นอน… เขารู้ว่าเลือดของฉันช่วยชีวิตจื่อชิวได้ แต่เขาไม่ยอมให้ฉันช่วย… เพราะอย่างนี้ ฉันถึงจำเป็นต้องช่วยจื่อชิวยังไงล่ะคะ เว่ยเจิน ขอร้องล่ะ”

เธอเอ่ยพึมพำร้องขอเบา ๆ

“เว่ยเจิน ถ้าหากฉันตาย ชาติหน้าฉันจะแต่งงานกับคุณ โอเคไหม?” เธอจับมือเขาแน่นแล้วยิ้มทันทีพร้อมกับพูดว่า “แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะตายหรอก ป้าหงบอกว่าฉันมีเก้าชีวิต ไม่ว่าทุกครั้งฉันจะป่วยเป็นอะไร คุณหมอก็รักษาฉันได้”

เว่ยเจินมองดูเธอมีรอยยิ้ม ดวงตาเป็นประกายสดใสบนหน้า หัวใจที่แข็งกระด้างของเขาค่อย ๆ ละลาย

เขาถามตัวเองว่าทำไมถึงชอบอยู่กับอิ๋นอิ๋น ไม่ใช่เพราะเธอจิตใจดีและไร้เดียงสางั้นเหรอ?

คฤหาสน์สไตล์ยุโรปแห่งหนึ่ง