บทที่ 76

หากพูดคำเหล่านี้ของเซิ่งเป่ยเอ่ยขึ้นที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลฟู่ ฉินอันอันคงไม่ขึ้นรถของเขาหรอก

“คุณเซิ่ง ฉันรู้ว่าคุณอยากเอาใจเขา…” ฉินอันอันกล่าว

“ทำไมต้องเอาใจล่ะ? คุณไม่เคยให้ของขวัญเพื่อนเลยเหรอ?” เซิ่งเป่ยตอบเธอด้วยรอยยิ้ม “วันเกิดของเรา เขาก็ให้ของขวัญเราเหมือนกัน”

“โถ่...พอเขาไม่อยากได้ของขวัญ คุณก็เลยไม่ให้เขาเหรอ? แสดงว่าคุณไม่เห็นว่าเขาเป็นเพื่อน หรือแม้แต่เจ้านายเลยล่ะสิ” ฉินอันอันกล่าว “คุณอย่าเอาฉันเข้าไปเกี่ยวด้วยดีกว่า คุณไม่เคยได้ยินคำว่ากรรมตามสนองเหรอ? ถ้าฉันรับของที่คุณนำมาเพราะเจตนาจะเอาใจเขา ก็เท่ากับฉันรับของจากเขาด้วย ต่อไปถ้าเขาทำให้ฉันโกรธ ฉันก็ด่าเขาได้ไม่เต็มปากน่ะสิ”

เซิ่งเป่ยตกตะลึงเมื่อได้ยินคำนี้

‘ด่าเขาได้ไม่เต็มปาก?’

‘ปกติเธอทำกับเขาแบบนั้นเหรอ?’

เซิ่งเป่ยเริ่มสงสัยแล้วว่าเจ้านายของเขาอาจมีแนวโน้มชอบความรุนแรง

“คุณลองหาทางอื่นดูเถอะ! ฉันต้องขอตัวก่อน” หลังจากที่ฉินอันอันพูดจบ เธอก็กำลังจะเดินจากไป

เซิ่งเป่ยรีบคว้าแขนของเธอไว้ทันที

“คุณฉิน วันเกิดของซื่อถิงปีนี้สำคัญเป็นพิเศษ” เซิ่งเป่ยได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว ด้วยทักษะการแสดงที่สมบูรณ์แบบของเขา ทำให้ฉินอันอันเงียบไปทันที “หลังจากวันเกิดของเขาเมื่อปีที่แล้ว มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น หลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างสาหัส เขาก็กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง ตอนนั้นหมอบอกว่าเขาคงอยู่ได้อีกไม่นาน...พวกเราไม่คิดว่าเขาจะฟื้น แต่เขาก็ฟื้นขึ้นมาได้ วึ่งนั่นนับว่าโชคดี ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้อยู่จนถึงวันเกิดปีนี้…”

จู่ ๆ หัวใจของฉินอันอันอ่อนยวบยิ่งกว่าสำลี

เมื่อลองคิดว่าหากเรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเธอเอง ถ้าเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนกลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง นั่นคงทรมานไม่น้อยเลย!

‘เซิ่งเป่ยแค่อยากฉลองวันเกิดของฟู่ซื่อถิง และมอบของขวัญให้เขาเพื่อทำให้เขามีความสุข แล้วเขาผิดตรงไหน?’

“คุณฉิน ไม่ต้องกังวล เราจะไม่ให้ของขวัญราคาแพงเกินไป คุณแค่ยอมรับมันไปด้วยความสบายใจก็พอแล้วครับ” เซิ่งเป่ยกล่าวเสริม

ฉินอันอันชี้ไปที่เคาน์เตอร์เครื่องประดับ “ของทุกชิ้นที่อยู่ที่นี่ไม่มีชิ้นไหนราคาถูกเลย เราย้ายไปที่อื่นกันเถอะ"

เธอตกลงที่จะรับของขวัญแล้ว!

“คุณฉินครับ คุณอยากซื้อโฟมล้างหน้าไหมครับ? ผมเห็นว่าคุณใช้รองพื้น คุณอยากลองเปลี่ยนรองพื้นใหม่ไหมครับ? หลังจากใช้รองพื้นแล้วก็ต้องล้างเครื่องสำอางออก ซื้อคลีนซิ่งออยล์สักขวดไหมครับ?” เซิ่งเป่ยเริ่มเอาใจเธอ

“คุณฉินมีข้อมือเล็กแบบนี้ ถ้าได้ใส่สร้อยข้อมือคงจะดูดีไม่น้อยเลยนะครับ! อย่างนั้นซื้อสร้อยข้อมือเถอะ! สร้อยข้อมือราคาไม่แพงด้วย!”

"คุณฉินว่ากระเป๋าร้านนี้เป็นยังไงบ้างครับ? ซื้อสไตล์คลาสสิกดีกว่า! สไตล์คลาสสิกดูมีเสน่ห์ แถมยังใบใหญ่ จุของได้เยอะอีกด้วย! ทั้งสวยและยังใช้งานได้จริง!”

“คุณฉินครับ...พื้นรองเท้าของคุณพังแล้ว งั้นซื้อรองเท้าใหม่สักคู่! ผมรู้จักร้านที่ขายรองเท้าส้นเตี้ยที่ไม่ทำให้เจ็บเท้าด้วย เดี๋ยวผมพาไปครับ!”

......