บทที่ 80

เฮ่อจุนจือพยักหน้า “ใช่ครับ ผมเจอเขาที่ต่างประเทศ เขาอายุมากกว่าผมแปดปี ตอนที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เราเป็นเพื่อนบ้านกัน ผมชอบไปกวนให้เขาพาผมไปเที่ยว”

หลีเสี่ยวเถียนพยักหน้า “คุณสองคนอายุห่างกันเยอะมาก ตอนยังติดต่อกันอยู่อีกเหรอคะ?”

เฮ่อจุนจือ “ใช่ ทุกครั้งที่ผมสับสน เขาจะหาคำตอบให้เสมอ”

หลีเสี่ยวเถียนจ้องหน้าของเขาแล้วล้อเลียน “คุณอายุยังน้อย มีเรื่องอะไรให้คิดมากเหรอ?”

เฮ่อจุนจือกล่าวด้วยความเขินอาย “ผมอยากเริ่มทำธุรกิจของตัวเอง แต่ครอบครัวของผมไม่เห็นด้วย! เขาประสบความสำเร็จในอาชีพการงานมาก และพ่อของผมก็ชื่นชมเขามากเช่นกัน ดังนั้นผมจึงอยากให้เขาช่วยโน้มน้าวพ่อให้”

หลีเสี่ยวเถียนเริ่มสนใจ “เขาชื่ออะไรเหรอ? ถ้าเขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานขนาดนั้น ฉันน่าจะเคยได้ยินชื่อของเขามาบ้าง?”

“คุณน่าจะเคยได้ยินชื่อของเขา เขาชื่อฟู่ซื่อถิง” เฮ่อจุนจือพูดแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบน้ำ

หลีเสี่ยวเถียนตาเบิกกว้าง เธอปล่อยมือของเฮ่อจุนจือและพูดด้วยความตกใจ “คุณบอกว่าเขาแต่งงานสายฟ้าแลบ! โอ้พระเจ้า! เพื่อนของฉันชื่นชมเขามาก...ถ้าเธอรู้ข่าวนี้ เธอต้องร้องไห้หนักแน่!”

เฮ่อจุนจือ “มีคนชื่นชมเขามากมาย รวมทั้งเพื่อนของคุณด้วย ด้วยฐานะทางสังคมของเขา เขาถูกกำหนดให้สาว ๆ เข้าหาไม่ขาดสาย แต่ถึงอย่างนั้น ภรรยาของเขากลับไม่เหมือนใคร”

“หา? ภรรยาของเขาคือใครกันนะ? น่าอิจฉาจังเลย!” หลีเสี่ยวเถียนรู้สึกเหมือนกินมะนาวไปทั้งตัน ตอนนี้แม้แต่หายใจยังขมขื่นเลย

เฮ่อจุนจือจงใจอุบไว้ “ภรรยาของเขาเป็นแค่คนธรรมดา บอกไปคุณก็ไม่รู้จักหรอก รอพวกเขามาเดี๋ยวคุณก็รู้เอง เถียนเถียน ก่อนหน้านี้ผมออกหน้าเพื่อจะช่วยเธอ แต่จริง ๆ แล้วเป็นพี่ซื่อถิงต่างหากที่ต้องการทำแบบนั้น เรื่องนี้คุณอย่าหลุดปากเชียวนะ”

หลีเสี่ยวเถียนพยักหน้า

เธออยากรู้มาก ว่าจริง ๆ แล้วคนธรรมดาแบบไหนกันที่แต่งงานกับเศรษฐีนักธุรกิจชื่อดังอย่างฟู่ซื่อถิงได้

......

วันนี้ฉินอันอันสวมกระโปรงตัวใหม่

เธอรู้สึกว่ามันจริงจังเกินไป จึงสวมเสื้อกันลมตัวเก่าไว้ข้างนอก

เมื่อคนขับมารับเธอที่ฉินกรุ๊ป เขาก็ชมเธอว่า “คุณผู้หญิง วันนี้คุณดูสวยเป็นพิเศษนะครับ”

แก้มของฉินอันอันเปลี่ยนเป็นสีแดง

เธอแค่ทารองพื้นและลิปสติก

‘มันต่างกับหน้าสดมากขนาดนั้นเชียวเหรอ?’