บทที่ 82

ถ้าย้อนเวลากลับไปเลือกใหม่ได้อีกครั้ง เขาก็เลือกที่จะทำแบบนั้นเหมือนเดิม

เขาไม่ได้เป็นคนที่สมบูรณ์แบบ

ฉินอันอันทำให้เขาพยายามพิจารณาและแก้ไขพฤติกรรมของตัวเอง

ถ้าระหว่างทางไม่เกิดความเข้าใจผิดและการทะเลาะกันครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอคงไม่หยั่งรากลึกอยู่ในใจแบบนี้

......

หลีเสี่ยวเถียนวิ่งตามฉินอันอันออกไปนอกร้านอาหาร พลันคว้าแขนของเธอไว้

“อันอัน ฉันคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าที่แท้เธอแต่งงานกับฟู่ซื่อถิง! ข่าวนี้น่าเซอร์ไพรส์มาก!” หลีเสี่ยวเถียนตื่นเต้นมากจนเวียนหัวตาลาย

ฉินอันอันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างติดอยู่ในลำคอ “เธอก็เห็นแล้วนี่ว่าฉันโดนเขาปั่นหัว”

“เฮ่อจุนจือบอกว่าเขาต้องการช่วยเธอ แต่เขาไม่กล้าแสดงตัว เรื่องมันเลยกลายเป็นแบบนี้” หลีเสี่ยวเถียนคิดว่าเรื่องทั้งหมดจะไม่ควรกลายเป็นเช่นนี้ “อันอัน เราเข้าไปข้างในกันเถอะ! เข้าไปฟังคำอธิบายจากปากเขา...”

ฉินอันอันปล่อยมือของหลีเสี่ยวเถียนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและเย็นชา “เธอเข้าไปเถอะ! ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว”

เธอเรียกรถข้างทางแล้วจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว

หลีเสี่ยงเถียนหันหลังและกำลังจะเดินกลับเข้าไปในร้านอาหาร

เธอเห็นฟู่ซื่อถิงเดินออกมาพอดี

เขาเดินเร็วมาก ดูเหมือนกำลังไล่ตามฉินอันอันไป

หลีเสี่ยวเถียนชี้นิ้ว “เธอนั่งแท็กซี่ไปทางนั้นค่ะ”

ฟู่ซื่อถิงพยักหน้าและรีบเดินไปที่ลานจอดรถ

หลังจากที่ฟู่ซื่อถิงออกไป เฮ่อจุนจือก็เดินออกมาพอดี

เขาเดินไปหาหลีเสี่ยวเถียนและมองเธอด้วยสายตาตำหนิ “หนอนบ่อนไส้!”

แก้มของหลีเสี่ยวเถียนแดงเล็กน้อย แต่คางของเธอยังคงยกขึ้น “ฉันเพิ่งรู้จักคุณแค่ไม่กี่วัน? แน่นอนว่าฉันต้องเข้าข้างเพื่อนสนิทของฉันอยู่แล้ว”

เฮ่อจุนจือหัวเราะเยาะ “ผมว่าแล้วเชียว ที่คุณมาอยู่กับผมก็เพื่อล้วงข้อมูลนี่เอง!”