บทที่ 347 พักรบ

แต่ก็เช่นกัน หยางยี่ผ่านการสู้รบมาทั้งคืน เสียพละกำลังอย่างมหาศาลไปเช่นกัน อีกอย่างเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตนเองเลยสักนิด อย่างมากอาจจะต้องใช้พลังเพียงแค่สามส่วน

แต่ว่าใครจะเป็นคนฆ่าใคร นี่ก็ยังไม่แน่ไม่นอนจริงๆ

“เรื่องนี้แกไม่ต้องยุ่งหรอก”

“ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว แกก็คงรู้ดี วันนี้ระหว่างแกกับฉัน คนใดคนหนึ่งจะต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่！”

หยางยี่ตะโกนอย่างเยือกเย็น ในขณะเดียวกันก็เช็ดคราบเลือดที่มุมปากออก ไอพิฆาตบนร่างกายค่อยๆกระจายออกมา สายตาจ้องไปที่เจิ้นเจ๋อ

ท่าทางนี้ชัดเจนอย่างมาก ว่าต้องการจะเปิดศึกกับเจิ้นเจ๋อ ตัดสินชีวิตกันไปเลย！

“ช้าก่อน！”

เห็นว่าไอพิฆาตบนร่างกายหยางยี่ลอยขึ้นมาอีกครั้ง ในใจเจิ้นเจ๋อสั่นไหว ลุกลี้ลุกลน แล้วรีบตะโกนให้หยุดทันที

ถ้าหยางยี่ต้องการที่จะเปิดศึกชี้เป็นชี้ตายกับเขาอีกละก็ ถ้ายังจะต่อสู้แบบนี้ต่อไป สำหรับเขาแล้วไม่เป็นผลดีอะไร สุดท้ายก็คนที่ตาย คงเป็นตนเองอย่างแน่นอน

ถึงแม้ว่าสมบัติทำให้ใจคนสั่นไหว แต่เปรียบเทียบกันแล้ว เจิ้นเจ๋อนั้นอยากมีชีวิตรอดเสียมากกว่า

ใจที่เต้นของเขา เต้นอย่างบ้าคลั่ง

“หมายความว่ายังไง? กลัว?”

หยางยี่ยิ้มเยาะ มองเจิ้นเจ๋ออย่างสมเพช

คนคุมอำนาจของฮูกดาร์คอะไรกัน ได้แค่นี้เองเหรอ

กลัวแล้ว?

ได้ยินคำเยาะเย้ยคำเหยียดหยามของหยางยี่ เจิ้นเจ๋อกวาดสายตามอง หลังจากนั้นก็ส่ายหัว แล้วเผยยิ้มที่เยือกเย็น

“ฉันเจิ้นเจ๋ออยู่มาตั้งหลายปี ไม่เคยจะกลัวอะไร หยางยี่ แกอย่าพึ่งรีบร้อนไป”

“ถ้ายังต่อสู้แบบนี้ต่อไป ระหว่างพวกเรามีแต่เจ็บหนักทั้งสองฝ่าย บุคคลที่สามเขาจะได้ประโยชน์เอานะ”

เจิ้นเจ๋อกวาดสายตาไปมองเซี่ยอู๋จุนที่กำลังพักอยู่ที่เดิม หลังจากนั้นก็ยิ้มมุมปาก แล้วถาม：“หยางยี่ ความแค้นระหว่างแกกับฉันวางมันชั่วคราว ฉันว่าพวกเราไปจัดการอีกตระกูลที่แกแค้นไม่ดีกว่าเหรอ?”

“ฉันจะช่วยแกจัดการเซี่ยอู๋จุน ระหว่างพวกเราพักรบชั่วคราว เป็นไง?”

พอพูดเช่นนี้ สีหน้าของเซี่ยอู๋จุนที่กำลังพักฟื้นพละกำลังอยู่อีกฝั่งก็เริ่มเปลี่ยนไป หลังจากนั้นก็หันมามองเจิ้นเจ๋ออย่างบ้าคลั่ง ถามด้วยเสียงดังฟังชัด：“เจิ้นเจ๋อ นายหมายความว่าไง?”

พอได้ยินคำพูดของเจิ้นเจ๋อ ในใจของหยางยี่ก็เต้นอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ใช่เพราะอื่นใด แต่เป็นเพราะเซี่ยอู๋จุนในใจเขาตอนนี้ ก็เป็นคนที่เขาต้องฆ่าอย่างแน่นอนเช่นกัน เพียงแต่ว่าในตอนนี้เขากำลังรับมืออยู่กับเจิ้นเจ๋อ แน่นอนว่าไม่สามารถแยกตัวไปรับมือกับเซี่ยอู๋จุนได้ ทำได้แค่วางเขาไว้อีกฝั่ง

เดิมทีหยางยี่ตั้งใจจะเปิดศึกกับเจิ้นเจ๋อ ตัดสินให้รู้แล้วรู้รอด แล้วให้ตวนมู่เจี๋ยกับพวกของเธอจัดการเซี่ยอู๋จุน แบบนี้สามารถหลีกเลี่ยงการถูกซุ่มโจมตีจากด้านหลังและการปั้นน้ำเป็นตัวอย่างกะทันหันของเซี่ยอู๋จุนได้

พอจัดการพวกเขาเสร็จ ก็ค่อยตามหาซากโบราณ

แต่ตอนนี้ พอได้ยินคำพูดของเจิ้นเจ๋อแล้ว ทำให้หยางยี่อดไม่ได้ที่จะสั่นไหว

ถ้าหากเจิ้นเจ๋อสามารถจัดการกำจัดเซี่ยอู๋จุนได้จริงๆล่ะก็ เรื่องนี้ก็คงจัดการได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม

เจิ้นเจ๋อไม่ได้สนใจคำถามที่เซี่ยอู๋จุนถาม แต่เขากลับยิ้มแล้วมองไปยังหยางยี่ รอหยางยี่ให้คำตอบ