บทที่ 391 แข่งดื่มเหล้า

“เชอะ!”

พอต้วนฉีได้ยิน จึงหัวเราะแบบภูมิใจมากๆ จากนั้นพูดว่า “ไอ้สวะคนนั้นต่อให้ยอมอ่อนข้อแล้วก็ไม่สำนึก ยังมาอวดดีกับฉันอีก อีกเดี๋ยวฉันจะให้มันรับรู้สักหน่อย อะไรเรียกว่าโดนคนสั่งสอน นี่คือจุดจบที่มายั่วโมโหฉัน!”

ขณะกำลังพูด หน้าของต้วนฉีมีรอยยิ้มเยาะเย้ย นำก้นบุหรี่ในมือทิ้งไปในอ่างล้างมือด้านข้างอย่างแรง ชั่วขณะนั้นทำให้เกิดควันเล็กน้อยขึ้นมาครู่หนึ่ง

รอตอนที่ต้วนฉีพาไท่จื่อพวกเขาทั้งสองคนกลับมาในห้อง ไท่จื่อก็ติดต่อพวกพ้องที่พูดถึงนั้นเฝ้าอยู่หน้าประตูเรียบร้อย ส่วนหยางยี่ก็กำลังดื่มเหล้าด้วยกันกับคนอื่นๆ

แน่นอนว่า ดื่มเหล้าด้วยกันกับหยางยี่คือความคิดของต้วนฉี เขาเตรียมมอมเหล้าหยางยี่ให้เมาก่อน จากนั้นรอคอยโอกาสลงมือ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อสักครู่ชั่วขณะที่หยางยี่กดไหล่เขาไว้นั้น แรงไม่น้อยจริงๆ ถึงตอนนี้เขายังเจ็บอยู่เลย

“ดื่มกันไวขนาดนี้เลย? ดูแล้วเหล้าพวกนี้ยังคงไม่พอแน่ๆ งั้นฉันจะไปเอาเบียร์มาอีกสองลัง ทุกคน ดื่มแต่เบียร์อย่างเดียวมันไม่สนุกเท่าไร ฉันจะเปิดบรั่นดีสองขวดพวกเราค่อยๆ ดื่มกัน!”

ต้วนฉีพอเห็นทุกคนดื่มจนเพลินแล้ว ชั่วขณะหนึ่งดีใจยกใหญ่ ดังนั้นเอ่ยปากพูดแนะนำ จากนั้นไม่รอทุกคนปฏิเสธ ต้วนฉีก็รีบกดกริ่งเรียกพนักงานทันที กล่าวกับพนักงานที่ได้ยินเสียงแล้วเข้ามาว่า “พนักงาน เอาเบียร์มาให้พวกฉันทางนี้อีกสองลัง เปิดบรั่นดีอีกสองขวดด้วย คิดเงินจากบัญชีฉัน!”

“ได้ครับ”

ต้วนฉีมองดู ชั่วขณะนั้นดีใจแล้ว บนหน้าหัวเราะชอบใจ

แข่งดื่มเหล้า ในวงการนี้เขายังไม่เคยกลัวใครเลย ในที่นี้ใครบ้างไม่รู้ว่า เขาเป็นถึงยอดนักดื่มตัวจริง ดื่มเป็นพันแก้วก็ไม่เมา?

แค่เบียร์สองลังนี้ เขาดื่มทั้งหมดได้คนเดียว โดยเฉพาะเดิมทีจะไม่เมาด้วย

คนที่ไม่รู้สถานการณ์นี้ มีเพียงคนที่ถูกฉู่หว่านถิงพามา หยางยี่คนนั้นซึ่งต่อไปนี้เดี๋ยวจะต้องโดนต่อยแล้ว

พอคิดแบบนี้ รอยยิ้มบนหน้าของต้วนฉีจึงมีความหมายอันเจ้าเล่ห์เพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง

ทุกคนได้ยินแล้ว ในชั่วพริบตาล้วนปรบมือดีใจกันอย่างมาก ยกยอว่าต้วนฉีใจกว้าง ส่วนตอนที่ลู่เจียวเจียวและฉู่หว่านถิงได้ยิน การแสดงออกบนหน้ากลับดูแย่พอสมควร เพียงแค่ติดตรงที่เพื่อนของพวกเขาคึกคักกันเกินไป พวกเธอสองคนจึงไม่กล้าพูดอะไร ได้เพียงหัวเราะตามไปด้วยอยู่ที่ด้านข้าง

“ขอโทษด้วยนะเพื่อน เรื่องพวกนั้นที่พูดกับนายก่อนหน้านี้มันเกินไปอยู่บ้าง เรื่องนี้คือฉันไม่ถูกเอง นายอย่าเก็บไปใส่ใจเลย ฉันขอโทษนายตรงนี้แล้วกัน”

ทันใดนั้นต้วนฉีนั่งลงด้านข้างของหยางยี่แล้ว จากนั้นขอโทษหยางยี่ไปตรงหน้าทุกคน แล้วแสร้งทำเหมือนแสดงความจริงใจของตนเองออกมา ยกเบียร์ขึ้นมาขวดหนึ่ง บอกว่า “อยู่ที่นี่ ฉันลงโทษตัวเองก่อนขวดหนึ่ง ถือเป็นการขอโทษนายนะเพื่อน!”

พูดจบ ก็ไม่สนใจว่าทุกคนจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ต้วนฉีเงยหน้าขึ้นต่อหน้าทุกคนโดยตรง จากนั้นดื่มเบียร์ในมือที่เพิ่งเปิดฝาขวดนั้นหมดในรวดเดียว ดื่มลงไปในท้องดังอึกๆ

การกระทำอันนี้ของต้วนฉี ทำเอาทุกคนมองจนตาค้างกันหมดแล้ว

ลู่เจียวเจียวตะลึงค้างแล้ว ฉู่หว่านถิงก็มึนงงเช่นกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมต้วนฉีเหมือนเปลี่ยนนิสัยไปกะทันหันแล้ว

ส่วนทุกคนที่เหลือที่มุงดูอยู่ล้วนตกใจต่อการการกระทำประหลาดอันนี้ของต้วนฉี

นี่...นี่กำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย?

ทำไมรู้สึกเหมือนว่าภายในช่วงสั้นๆ ต้วนฉีคนนี้เหมือนจะนิสัยเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนเป็นคนละคนเลย?

ตอนที่ทุกคนต่างสงสัยไม่เข้าใจอยู่นั้ย ยังเป็นดวงตาอันหลักแหลมของหยางยี่ ที่มองได้ทะลุปรุโปร่งมากที่สุด เพียงมองพฤติกรรมของต้วนฉีนั้น ในใจหยางยี่ก็เข้าใจแล้ว และมองออกว่าต้วนฉีอยากทำแผนการชั่วร้ายอะไร

บนหน้าหยางยี่ไม่แสดงออก แต่ว่าในใจกลับกำลังหัวเราะเยาะอย่างเหยียดหยาม

ดูจากสถานการณ์อันนี้ นี่คืออยากมอมเหล้าตนเอง จากนั้นแอบจัดการตนเองลับหลังงั้นเหรอ?