บทที่ 404 คนที่มาเอาชีวิตนาย

ฝีเท้าหยางยี่ล่องลอย และเคลื่อนย้ายไปด้านข้างสองสามก้าว นี่ถึงยืนนิ่งได้ มองทั้งสี่คนที่ไม่ประสงค์ดีตรงหน้าด้วยสีหน้าเย็นเยือก

“พวกนายเป็นใครกันแน่?”

ร่างกายของหยางยี่ตึงแน่นขึ้น ขณะเดียวกันมองทางผู้มาเยือนอย่างเย็นชา ถามด้วยเสียงเข้มงวด

“คนที่มาเอาชีวิตนายไง!”

ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงกลางสุดพอได้ยิน ก็ตอบด้วยเสียงเย็นชา จากนั้นเท้าที่สะสมแรงเอาไว้เหยียบลง พื้นดินใต้เท้าก็ระเบิดแยกออกมาฉับพลัน จากนั้นวาร์ปเข้ามาโจมตียังหยางยี่ พร้อมด้วยพลังอันโหดเหี้ยม

ในขณะเดียวกัน ผู้ชายสามคนที่เหลือที่ยืนอยู่ข้างกายเขาหลังมองหน้าซึ่งกันและกันพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นทั้งสี่คนสร้างกับดักสังหารตรงสี่ทิศทาง แล้วโจมตียังจุดสำคัญของหยางยี่ สีหน้าเย็นชา

หยางยี่ตีลังกากลับหลังอีกครั้งหลบการโจมตีของผู้ชายคนหนึ่งในนั้น ขณะเดียวกันหมุนตัวกลางอากาศยื่นมือคลำบริเวณเอว ดึงมีดสั้นดูดเลือดที่เสียบไว้ตรงเอวมาโดยตลอดออกแล้ว ขณะเดียวกันก็ก้มตัวหลบการโจมตีของผู้ชายอีกคนในนั้น แล้วพลิกมือกรีดไปทางคอของผู้ชายอีกคนหนึ่ง เพียงเอาชีวิตของอีกฝ่าย

ในเมื่อทั้งสองฝ่ายเริ่มปะทะฝีมือแล้ว อย่างนั้นวันนี้คงจำเป็นต้องมีฝ่ายเดียวในสองฝ่ายนี้ที่รอดชีวิตไปได้ หยางยี่ก็พยายามสุดกำลัง โจมตีไปยังอีกจุดสำคัญของฝ่ายอย่างต่อเนื่อง กลับถูกพวกเขาหลบกันได้ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน

สี่ต่อหนึ่ง สถานการณ์แบบนี้ในความเป็นจริงสำหรับหยางยี่แล้วเป็นสภาพที่เสียเปรียบมาก ในใจของหยางยี่ก็รู้ชัดเจนมากเช่นกัน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปอีก คนที่โดนฆ่าตาย คงเป็นเพียงตนเอง

ในที่สุด ขณะที่หยางยี่หลบการโจมตีของทั้งสี่คนอีกครั้งหนึ่ง หยางยี่ตัดสินใจหาวิธีใหม่มาต่อสู้

หนึ่งต่อสี่ไม่มีโอกาสชนะ ตอนนี้สิ่งที่หยางยี่พอจะทำได้ก็มีเพียงป้องกันไม่หยุด ในเมื่อไม่มีทางโจมตีฆ่าทุกคนพร้อมกันได้ อย่างนั้นตอนนี้สิ่งที่ทำได้ ก็มีเพียงฆ่าไปทีละคน

พอหยางยี่คิดแบบนี้ ในใจคิดแผนการอย่างหนึ่งได้เรียบร้อยทันที ดังนั้นสะสมแรงไว้ใต้เท้าทันใด ทั้งตัวหยางยี่ลอยไปทางทั้งสี่คนเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ ขณะเดียวกันเลือกเปิดศึกประชิดตัวกับอีกฝ่าย การกระทำที่เสแสร้งอย่างหนึ่งตบตาทั้งสี่คนไว้แล้ว หยางยี่โค้งตัวอีกครั้ง วาร์ปตัวมาด้านหลังของคนหนึ่งในนั้น มีดสั้นในมือรอโจมตีหลังสะสมพลังไว้เต็มที่ จึงอยากเอาชีวิตของคนหนึ่งในนั้นไปโดยตรง

แต่ทว่านักฆ่าที่อยู่ด้านข้างคนนั้นเหมือนคาดเดาแผนการของหยางยี่ได้ตั้งแต่แรก จึงฟันมีดลงไปใต้ซี่โครงของหยางยี่

ถ้ามีดนี้โดนนักฆ่าคนนั้นฟันถูกเป้าจริง อย่างนั้นหยางยี่คงจะบาดเจ็บหนักอย่างไม่มีข้อยกเว้น อย่างน้อยจะสูญเสียพลังครึ่งหนึ่งตรงนั้นเลย จุดจบที่ร้ายแรงกว่าคือไม่มีทางสู้รบกับอีกฝ่ายต่อได้อีก มีเพียงโดนคนอื่นฆ่าทิ้ง

ดังนั้น ท่าไม้ตายที่เดิมทีหยางยี่เตรียมลงมือจึงได้แค่หยุดค้างลงในวินาทีนี้ เปลี่ยนมาพยายามฝืนเก็บมีดสั้นกลับมาสุดกำลัง แล้วใช้มาขัดขวางมีดนี้ที่จะแทงมาใต้ซี่โครง

ในขณะเดียวกัน ตอนที่หยางยี่แบ่งความสนใจไปรับมือต่อมีดนี้ ไม่ต้องสงสัยมันเท่ากับว่าเผยช่องโหว่ที่อ่อนไหวสุดออกมาให้ศัตรูเห็นแล้ว ดังนั้นช่องโหว่อันนี้ย่อมถูกศัตรูจับไว้ได้แม่นมาก และใช้งานมีดสั้นในมืออย่างชำนาญ กรีดแขนของหยางยี่ไปทีหนึ่ง ชั่วพริบตาเดียวเลือดสดไหลริน

หยางยี่เพียงรู้สึกว่าบนแขนเจ็บมาก เสี้ยววินาทีที่มีดสั้นของผู้ชายอีกคนกรีดมาก็ถอยหลังไปสองก้าว หลบมีดที่โจมตีจุดสำคัญมาโดยตรงนี้ออกไป จากนั้นดึงระยะห่างจากอีกฝ่าย แล้วยืนนิ่ง

บนถนน ยังคงไร้ซึ่งผู้คน แม้กระทั่งไม่ได้ยินเสียงใครคนใดพูดจากัน ราวกับตอนนี้เหลือเพียงพวกเขาห้าคนเท่านั้น เงียบงันอย่างมาก

สีหน้าของหยางยี่เย็นชาจนน่ากลัว ลักษณะท่าทางดุร้ายบนตัวปลดปล่อยมาสู่ภายนอกไม่ขาดสาย เวลานี้บาดแผลบนแขนกำลังเลือดไหลไม่หยุด

แต่ว่า หยางยี่กลับไม่ได้สนใจ สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ราวกับตรงที่มีดนี้ฟันมาไม่ใช่แขนของเขา เพียงแค่มองทั้งสี่คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักด้วยสายตาเย็นชา