บทที่ 409 ผนึก

ปัญหาที่ซ่อนในใจของหยางยี่ก็ถือว่าไม่มีแล้ว แววความกังวลบนหน้าถึงได้เบาบางลงบ้าง

ในเมื่อท่านเฟิงเอ่ยปากแล้ว งั้นคงไม่หลอกลวงเขาแน่นอน ขอเพียงทั้งสองฝ่ายไม่ใช่ศัตรูกัน เรื่องราวก็จัดการง่ายมากขึ้น

“ใช่แล้วครับท่านเฟิง ถึงแม้ผมจะเป็นคนของตระกูลฤๅษี แต่ความเข้าใจต่อตระกูลฤๅษีน้อยเหลือเกินจริงๆ ครับ ถ้าท่านสะดวก เล่าเรื่องเกี่ยวกับตระกูลฤๅษี ให้ผมฟังสักหน่อยได้ไหมครับ?”

หยางยี่ถามอย่างเขินอายพอสมควร ไม่มีทางเลือก เขาในตอนนี้ก็เหมือนพวกมือใหม่คนหนึ่ง สำหรับสถานการณ์ของตระกูลฤๅษียังไม่รู้อะไรสักอย่าง เป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ได้ ยากจะได้เจอคนที่พูดด้วยง่ายอย่างท่านเฟิงคนนี้ หยางยี่จะปล่อยโอกาสดีงามอันนี้หลุดมือไปได้อย่างไร? ต้องตั้งใจถามท่านเฟิงสักหน่อยแน่ ทำความเข้าใจเรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลฤๅษีถึงจะถูก

พอได้ยิน เฟิงฉางก็มองหยางยี่อย่างแปลกใจพอสมควรแวบหนึ่ง มองลักษณะท่าทางอยากรู้อยากเห็นของหยางยี่อยู่ ชั่วขณะนั้นอารมณ์บนหน้าพิลึกอยู่บ้าง ดังนั้นจึงพินิจพิเคราะห์เขาจากบนลงล่างอย่างจริงจังอีกรอบ

ตั้งนาน เฟิงฉางถึงค่อยๆ ดูดไปป์ยาสูบทีหนึ่ง ถามว่า “ตอนนี้นายบรรลุถึงระดับของกำลังภายในแล้ว หรือว่าจนถึงตอนนี้เรื่องราวของตระกูลฤๅษี นายยังคงไม่รู้อะไรสักนิดเลยเหรอ?”

“หรือว่าไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับนายมาตลอดเลยเหรอ?”

ท่านเฟิงแปลกใจอยู่บ้าง ชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้ สรุปเป็นใครในตระกูลหยาง? ทำไมความสามารถของเขาถึงได้รับผลลัพธ์และความก้าวหน้าที่ดีมากโดยสมบูรณ์ บรรลุถึงระดับของกำลังภายในแล้ว แต่มาถึงปัจจุบันนี้ยังเป็นลักษณะของมือใหม่อยู่?

นี่ค่อนข้างผิดปกติไปหน่อย

กำลังภายใน? อะไรคือกำลังภายใน?

หยางยี่ฟังจนรู้สึกงุนงง ส่ายหน้าด้วยท่าทางมึนงง

“ท่านเฟิงครับ ท่านเฟิงหมายความว่าอะไรครับ? มันเป็นคำคุณศัพท์อย่างหนึ่ง? หรือว่าเป็นลำดับขั้นอย่างหนึ่งครับ?”

“ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยครับ ความสามารถของพวกเรายังมีการอธิบายแบบนี้ด้วย”

หยางยี่ส่ายหน้าตามความเป็นจริง สอบถามมาอย่างซื่อตรง

พอได้ยิน เฟิงฉางไออย่างแรงสองที เห็นชัดว่าสำลักควันอยู่ในลำคอแล้ว ไม่ได้ตอบสนองกลับมาทันใด ดวงตาที่ขุ่นมัวอยู่บ้างมองหน้าของหยางยี่แบบไม่อยากเชื่อ

“นายว่าอะไร? แม้แต่กำลังภายในคือระดับอะไรนายยังไม่รู้ชัด? งั้นหลายปีมานี้นายฝึกฝีมือยังไง?”

ชั่วขณะหนึ่งสายตาที่เฟิงฉางมองทางหยางยี่ก็แตกต่างไปบ้าง กำลังพินิจพิเคราะห์ร่างกายของหยางยี่เหมือนพินิจพิเคราะห์ผีสาง สิ่งทำให้เขายากจะเชื่ออย่างมากคือ ความสามารถตอนนี้ของหยางยี่ล้วนไปถึงกำลังพลังในชั้นต้นระดับนี้แล้ว แต่ว่าคาดไม่ถึงแม้แต่กำลังภายในคืออะไร เขาล้วนไม่รู้เลย

นี่ช่างผิดปกติเกินไปจริงๆ มั้ง? ภายในโลกนี้ จะยังมีคนแบบนี้อยู่จริงเหรอ?

ฝึกบำเพ็ญจนถึงระดับของกำลังภายในแล้ว ก็ยังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดนี้สักนิดเลยด้วย?

“ท่านเฟิงครับ พูดตามตรงเลย แม้แต่ได้ยินผมยังไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”

เห็นสีหน้าของท่านเฟิง หยางยี่ย่อมพอจะเดาออกว่าสิ่งที่เขาคิดในใจคืออะไร ดังนั้นจึงได้แต่หัวเราะอย่างขมขื่น แล้วพูดขึ้น

ถ้าเขารู้มากขนาดนี้จริง หรือว่ารู้อะไรทั้งหมดนี้จริง อย่างนั้นเขาคงไม่ต้องถามแล้ว ย่อมออกไปตั้งนานแล้ว