บทที่ 12

หัวใจของ Mo Ruhua เต้นไม่เป็นจังหวะ: โดยไม่คาดคิด ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ความสามารถของ Chen Nan ดีกว่าที่เขาเห็นหรือแม้แต่จินตนาการ

เธอพอใจมากเนื่องจากกลุ่มต่างประเทศที่งดงามไม่มีพื้นหลัง

นอกเหนือจากแรงกดดันทางการเงินแล้วยังมีความต้องการพิเศษสำหรับเทพเจ้าแห่งสงคราม

“ก็ได้ คุณทำได้ ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณทำอะไรไม่ได้” โม่หลูฮวาชมเขาอย่างประจบสอพลอ

“ไม่มากนัก ตัวอย่างเช่น คุณไม่สามารถลืมใครซักคนได้” เฉินหนานมีรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของเขา และริมฝีปากที่เปียกชื้นของเขาก็ค่อยๆ เข้าใกล้ปากเล็กๆ ของโม่ รูฮัว ราวกับว่ามันสมเหตุสมผลที่จะจูบอย่างเร่าร้อน

โม รูฮัวพยายามดิ้นรนอย่างกะทันหันและผลักเธอออกจากร่างของเธอ แต่จากนั้นก็ฝืนยิ้มอีกครั้ง: "เฉินหนาน ขอเวลาฉันหน่อย มันไม่ง่ายเลยที่จะเริ่มความสัมพันธ์อีกครั้ง"

ริมฝีปากของเฉินหนานไม่ได้ลิ้มรสกลิ่นคาวใดๆ แต่เขาไม่บ่น ใครจะตำหนิเขาได้? ปรากฎว่าเขาเป็นผู้คุมนรกชั้นที่สิบเจ็ดในภารกิจ

แต่ทันทีที่พวกเขาพบกัน เขามีทางเลือกอื่นแล้ว ทางนี้เป็นทางตันเขาไม่กลัว

การรอสองวันจะมีประโยชน์อะไร?

"ช่างงดงาม ฉันทำร้ายเธอลึกเกินไป แต่ฉันมีเหตุผลที่ต้องทำเช่นนั้น แต่ฉันสัญญาว่ามันจะชดเชยความดีที่เราเสียไป"

เฉินหนานเยว่อธิบาย ดวงตาของโม่หลูฮวายุ่งเหยิง

"โอเค เฉินหนาน ฉันเชื่อในตัวคุณ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้กลุ่มที่งดงามอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างมาก ทั้งมิสเตอร์ลูและมิสเตอร์ชูจะไม่ปล่อยมันไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลูเชากงรู้จักผู้คนมากมายบนท้องถนนและ สร้างปัญหาให้ปวดหัวทุกวัน"

Mo Ruhua ขมวดคิ้ว คิ้วของเธอสวยงามราวกับ Xizi ที่กุมหัวใจของเธอไว้

หัวใจของเฉินหนานเต็มไปด้วยความโศกเศร้า และดวงตาของเขาก็เฉียบคมโดยไม่รู้ตัว: "จริงเหรอ? ฉันกลัวว่าหากพวกเขาไม่มา พวกเขาจะทุบสุนัขด้วยขนมปังเนื้อ"

...

ในระหว่างวัน เขาใช้ชีวิตทุกรูปแบบ เช่นเดียวกับเฉินหนานในตอนนี้ และในตอนกลางคืน เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับกลางคืนและกลายเป็นผู้คุมที่ทรงพลังที่สุดของนรกชั้นที่สิบเจ็ด

เป็นอีกคืนที่มีลมแรงและมืดมิด เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการฆาตกรรม และจะสวยงามยิ่งขึ้นหากมีหิมะปกคลุม

เลือดร้อนหยดลงบนพื้นดินที่ปกคลุมด้วยหิมะทีละนิด ราวกับดอกบ๊วยบาน

เฉินหนานมักจะชอบมุมมองเช่นนี้

ข้างวัดโบราณ เฉินหนานหมุนแหวนในมือของเขาเบาๆ นี่คือเครื่องส่งสัญญาณเล็ก ๆ ไม่นานก่อนที่นักฆ่านรกจะวิ่งจากมุมเมืองเพื่อมาพบกันที่นี่

"หวด หวือ หวือ หวือ หวือ..." ร่างสีดำสองสามร่างปรากฏขึ้นข้างหลังเขาอย่างเงียบ ๆ เหมือนแมวแปลก ๆ คุกเข่าลงบนพื้น

"นักโทษ คุณตัดสินใจที่จะดำเนินการแล้วหรือยัง? องค์กรรู้สึกงุนงงกับการที่คุณยกเลิกการกระทำครั้งล่าสุดอย่างกระทันหัน และขอให้คุณกลับไปรายงานหน้าที่ของคุณ" ชายในชุดดำกล่าว

“เฉียวซาน คุณอยู่กับฉันมาสามปีแล้ว คุณเห็นไหมว่าฉันล้มเหลวในภารกิจ” ในเวลานี้ เฉินหนานไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เย็นชาราวกับความตาย

เฉียวซานก้มหัวลงไม่กล้ายกขึ้น พลังของผู้คุมนั้นเกินกว่าจะเทียบได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า "ไม่จริง ผู้คุมทำภารกิจเสี่ยงตายกว่า 1,324 ครั้ง และเขาไม่เคยล้มเหลว ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาไม่กล้าถามผู้คุม"

"ดีมาก นี่คือผู้ใต้บังคับบัญชาที่ฉันต้องการ คุณไปตอบกลับองค์กร ฉันมีวิธีจัดการของฉันเอง ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมีส่วนร่วม" เสียงของเฉินหนานเย็นชา และผู้คนที่คุกเข่าแทบเท้าของเขาก็กล้า ไม่แม้แต่จะหายใจ

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินหนานก็สงบลงและพูดว่า "แล้วเรื่องที่ข้าขอให้เจ้าตรวจสอบล่ะ?"

จากนั้นเฉียวซานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก: "หลู่เชากงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มเฟยอิงในท้องถิ่น เนื่องจากเขาได้รับบทเรียนจากผู้ใหญ่เมื่อครั้งที่แล้ว เขาจึงซ่อนตัวอยู่ที่นั่นอย่างลับๆ โดยตั้งใจจะทำร้ายผู้ใหญ่"