บทที่ 15

Gao Dandan ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว และมองไปที่ Chen Nan เขายังเด็กและดูเหมือนจะไม่มีคนแบบนี้อยู่ในรายชื่อ

“พ่อหนุ่ม? มองอะไรอยู่? ทำไมคุณภาพต่ำจัง?”

“อา โฉมงาม เจ้าพูดอะไรก็ผิดแล้ว ใครมีคุณภาพต่ำ ทำไมข้าไม่เช็ดให้เจ้าล่ะ”

จู่ๆ เสียงของเฉินหนานก็ดังขึ้น ดึงดูดความสนใจจากสิ่งรอบข้าง

หัวใจของ Gao Dandan แน่นแฟ้น หากพบสิ่งนี้ การกระทำจะไร้ประโยชน์

พูดอย่างรวดเร็ว: "ตกลง ตกลง ไม่เป็นไร คุณหายไปจากสายตาของฉันอย่างรวดเร็ว"

“เป็นไปไม่ได้ ถ้าคุณเป็นผู้ชาย คุณต้องรับผิดชอบ ผมต้องรับผิดชอบคุณ”

ขณะที่พูด เฉินหนานยื่นมือขวาออกไป กอดเอวเธอและแตะบั้นท้ายของเธอ

หัวใจของ Gao Dandan เต้นไม่เป็นจังหวะ: ฉันเจอคนนิสัยเสียที่นี่จริงๆ หากไม่มีงานในมือ เขาต้องสะบัดกรงเล็บออก

แต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงอดทน จ้องมองอย่างดุดัน: "ไอ้สารเลว ทำไมคุณถึงเข้ามาอยู่ในตระกูลธุรกิจได้"

เฉินหนานแตะจมูกของเขาและจิบ

"ฉันไม่ใช่ผู้ประกอบการ ฉันเป็นประธานาธิบดี... เป็นคนขับรถ"

เฉินหนานตะคอก หันหลังกลับและหนีไป

ผู้หญิงคนนี้เป็นบุคคลอันตรายและผู้สมรู้ร่วมคิดของเขาหลายคนถือปืน ยิ่งกว่านั้น สายตาของพวกเขาไม่เคยละไปจาก Mo Ruhua

นี่คือสิ่งที่เฉินหนานตรวจพบในตอนนี้

ผ่านการสนทนาที่เรียบง่าย เฉินหนานสามารถมั่นใจได้ว่าผู้หญิงคนนี้มีคุณสมบัติที่ดีและฝึกฝนตนเอง เพราะเธอไม่ใช้คำพูดสกปรกเมื่อสบถ

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวที่พฤติกรรมประเภทนี้จะปรากฏที่นี่

นั่นคือพวกเขาเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ

ความคิดของ Chen Nan เฉียบแหลมอย่างมาก และความสามารถในการใช้เหตุผลของเขาก็ทรงพลังอย่างยิ่ง ในช่วงห้าปีในนรก ถ้าเขาไม่มีความสามารถนี้ เขาคงถูกตัดหัวไปนานแล้ว

ดูเหมือนว่าการเต้นรำนี้จะซับซ้อนกว่าที่คิด

จมูกของตำรวจไวพอ และ Flying Eagles ก็สามารถติดตาม Mo Ruhua ได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ทำให้เฉินหนานประหลาดใจเช่นกัน ดูเหมือนว่าเขาได้พบกับคู่ต่อสู้ของเขาแล้ว

เฉินหนานออกจากเกาตันตันโดยไม่กล้าอยู่อีกต่อไป แต่เร่งความเร็วเพื่อเข้าใกล้โม่ รูฮัว เขาต้องการปกป้องความปลอดภัยของเธอ

"ประธาน Mo ใช่!" ใบหน้าแปลก ๆ เดินไปที่ Mo Ruhua พร้อมแก้วไวน์ใบใหญ่และรอยยิ้ม

แถมยังเป็นผู้หญิงอีกด้วยแต่ผู้หญิงตรงหน้าเธอยิ่งตุ้งติ้งมากขึ้นไปอีก ในความประทับใจของ Mo Ruhua เธอดูเหมือนจะไม่รู้จักคนๆ นี้ และเธอยังทักทายตัวเองในเชิงรุกอีกด้วย

พรสวรรค์ทางธุรกิจของ Mo Ruhua นั้นไม่ต้องสงสัยเลย มันจะไม่สุภาพเกินไปสำหรับเขาที่จะไม่นึกถึงบุคคลนี้

โม่หลูฮัวรีบตอบด้วยรอยยิ้ม เดินเข้าไปหาเธอ: "ว้าว คุณสวยมาก ฉันจะเรียกคุณว่าอะไรดี"

“คุณโมมีงานในอดีตมากมาย ฉันเป็นผู้จัดการหลิวของ Alpha Ventures เราโทรหาคุณแล้ว ลืมเหรอ”

“อัลฟ่า?” โม รูฮัวยังไม่มีความประทับใจใด ๆ แต่ในวันที่บริษัทต้องการเงินทุนอย่างเร่งด่วน เขารีบไปหาหมอและเขาถามบริษัทร่วมทุนหลายแห่ง บางทีเขาอาจจะพบกันที่นั่น เวลา.

"สวัสดีคุณหลิว ฉันขอโทษจริงๆ วันนี้คุณสวยมาก"

Mo Ruhua กล่าวอย่างมีไหวพริบ

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบคุณที่นี่ มาดื่มอวยพร" เมื่อเห็นว่าแก้วไวน์ของโมรูฮัวว่างเปล่า ประธานเฉินก็หยิบแก้วจากถาดข้างเธอแล้วยื่นให้เธอ

"มาเลย มาดื่มอวยพรให้กับสิ่งประดิษฐ์ที่ยอดเยี่ยมของคุณกันเถอะ" ผู้จัดการ Liu ยกแก้วขึ้นและพูดอย่างจริงใจ

ความฉลาดทางอารมณ์ของ Mo Ruhua นั้นสูงมาก เมื่อกี้ฉันจำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายหยาบคาย ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีในการซ่อมแซมความสัมพันธ์ ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ดื่ม

"ดุ๊ดตู่ คุณอยู่ที่นี่ คุณโม" เฉินหนานรีบวิ่งไปคว้าแก้วและดื่มมันลงไป