บทที่ 16

กุหลาบดำพราว คนดังมีรอยสักแบบนี้ได้ยังไง?

Gao Dandan และ Mo Ruhua อยู่ใกล้ที่สุด และพวกเขามองเห็นได้ชัดเจนมาก และพวกเขาทั้งหมดก็ตกใจ

"Poison Rose คุณไม่ใช่ผู้จัดการ Liu คุณคือ Duan Jiuniang!" ในฐานะหัวหน้าของตำรวจอาชญากร Gao Dandan รู้จักกองกำลังที่มีชื่อเสียงในเมืองซูโจวเป็นอย่างดี และภาพของคนๆ หนึ่งก็พุ่งออกมาจากความคิดของเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า ให้ตายเถอะ คุณอั้นจริงๆ!" ผู้จัดการหลิวมีรอยยิ้มแปลกๆ บนใบหน้าของเขา และไม่ว่าหน้าอกของเขาจะเปิดโล่งแค่ไหน เขาก็ดึงผิวหนังที่เหมือนผิวทาสีออกมา

ด้วยใบหน้าที่เกี้ยวพาราสี กลายเป็น Duan Jiuniang ผู้นำของ Red Flower Society ผู้ค้ายาเสพติดชื่อกระฉ่อนในเมืองซูโจว

การปรากฏตัวของ Red Flower Society ยืนยันการคาดเดาของ Gao Dandan ว่าต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างระหว่าง Flying Eagle Miemen และ Mo Ruhua ตราบใดที่คุณจับกุหลาบพิษได้ ทุกอย่างก็จะถูกเปิดเผย

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ Gao Dandan ก็ตกใจ ในขณะที่ดึงปืนพกออกมา เขาออกคำสั่งบนเครื่องส่งรับวิทยุ: "ทุกทีมควรปิดกั้นทางเข้าออกและอพยพฝูงชน เป้าหมายคือปลาตัวใหญ่ ทุกคนควรไปที่ ตำแหน่งของพวกเขาที่จะจับกุหลาบพิษทั้งเป็น”

เสื้อผ้าธรรมดาที่ซ่อนอยู่ในฝูงชนเปิดเผยตัวตนของพวกเขาทันที และสถานที่ทั้งหมดก็วุ่นวาย และนักธุรกิจที่ประหลาดใจก็รีบวิ่งไปที่ทางออกอย่างลนลาน

เมื่อตัวตนของเธอถูกเปิดเผย Poison Rose ก็ชัดเจน: "ให้ตายเถอะ คนส่วนน้อยเหล่านี้ยังคงต้องการปิดกั้นทางออก พี่น้อง มาจับเต่าใส่โกศแล้วฆ่าพวกแก๊งของฉันซะ"

"ปัง ปัง ปัง..." กระสุนพุ่งขึ้นไปในอากาศและมีเสียงปืนดังขึ้น นอกจากนี้ ยังมีคนจำนวนมากจากฝั่งของ Poison Rose และทั้งสองฝ่ายก็เกิดการชุลมุนขึ้น

"เดิน!"

เฉินหนานคว้าตัวโม่หลูฮวาที่กำลังหลงทางและวิ่งไปที่ทางออกระบายอากาศที่ใกล้ที่สุด นี่เป็นทางออกที่ปลอดภัยและสะดวกที่สุด และเฉินหนานได้ตรวจสอบแล้ว

การลอบสังหารที่โม รูฮัวประสบนั้นไม่ใช่ครั้งหรือสองครั้ง และเธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่ขยับขาไม่ได้อีกต่อไป ด้วยคำแนะนำของเฉินหนาน ทั้งสองรีบออกไปที่ด้านนอกโรงแรม

ภายในโรงแรมยังคงมีการตะลุมบอน พ่อค้าจำนวนมากถูกผนึกอยู่ข้างใน นอนอยู่บนพื้นโดยเอาหัวอยู่ในอ้อมแขน ไม่กล้าขยับเขยื้อน

เสียงร้องไห้และการต่อสู้ของปืนยังคงได้ยินจากทางเดิน

“พี่ลำดวน ออกไปเร็ว ตำรวจน่าจะมาแล้ว”

Duan Jiuniang กุหลาบพิษก็ตาแดงในเวลานี้เช่นกัน

“ไอ้เหี้ย มึงพูดเรื่องอะไร ยิงเลย ตัวประกันมีเยอะมึงจะกลัวอะไร”

มีการยิงกันที่โรงแรม และรถตำรวจก็ดังมาจากสถานีตำรวจ สามารถได้ยินเสียงไซเรนอยู่ห่างออกไปหลายไมล์

ผู้คนที่เข้าร่วมการประชุมนี้ล้วนเป็นซุปเปอร์สตาร์ของธุรกิจของ Su City หากพวกเขาถูกฆ่าตายทั้งหมด เศรษฐกิจของ Su City จะถูกประเมินว่ามีมากกว่าครึ่ง นอกจากนี้ พวกเขายังไร้เดียงสา เฉินหนานรู้สึกสงสาร

“งดงามมาก ที่นี่ปลอดภัยมาก อยู่ที่นี่และอย่าขยับ อีกเดี๋ยวตำรวจจะมาถึง ฉันจะมาเมื่อฉันไป”

"เฉินหนาน เจ้าจะทิ้งข้าอีกแล้วหรือ เจ้าจะไปไหน" โมรูฮวาไม่สามารถแสดงความรู้สึกได้ว่าแม้ว่าเฉินหนานจะช่วยตัวเองได้ แต่นางก็รู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา

“ฉันจะช่วยคน พวกเขาฆ่าฉันไม่ได้” ร่างของเฉินหนานหายไปที่บันไดเหมือนเสือดาวที่แข็งแรง

และในล็อบบี้การยิงยังคงดำเนินต่อไป

ซุนหยงกลิ้งไปข้างหน้าและมาที่ด้านข้างของ Gao Dandan: "กัปตัน Gao พวกเขาเตรียมพร้อมแล้ว อำนาจการยิงรุนแรงเกินไป เราทนไม่ได้อีกแล้ว"

Gao Dandan มองไปรอบ ๆ แม้ว่าคนที่เขาพามาจะมีตำแหน่งที่ดี

“มีวิธีที่จะรั้งพวกเขาไว้ กุหลาบพิษเป็นกุญแจสำคัญในการไขคดี และจะต้องไม่ปล่อยพวกเขาไป”

"ตกลง" ซูนยองหยิบแตรและตะโกนเสียงดัง

“คุณถูกล้อมแล้ว วางปืนลงแล้วออกมามอบตัวทันที”

“ยอมจำนน ยอมจำนนต่อมารดาของเจ้า” กระสุนตกใส่ซุนหยงที่เปลือยเปล่า

ตำรวจอาชญากรที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีก็ยิงตอบโต้เช่นกัน สังหารคนของ Poison Rose ไปหลายคนในทันที

“ไอ้ตำรวจ ฟังนะ ตัวประกันอยู่ในมือฉัน ถ้าเธอกล้ายิงอีก ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด”

Duan Jiuniang ผลักตัวประกันมากกว่าหนึ่งโหลออกมาจากด้านหลังเสาพร้อมกับตะโกน

"หยุดยิง" เมื่อใดก็ตามที่ความปลอดภัยของตัวประกันต้องมาก่อน Gao Dandan ไม่สามารถแบกรับผลที่ตามมาได้ ดังนั้นเขาจึงออกคำสั่งอย่างเร่งรีบ