บทที่ 18

Chen Nan ล่าช้าจากการพัวพันของ Zhan Hu ชั่วขณะหนึ่ง และไล่ออกจาก World Trade Center ไปตามทางเดิน

บนจัตุรัสกว้าง มีผู้คนเดินไปมาทุกที่ เฉินหนานมองไปรอบๆ และทุกที่ก็มีเงาของโม รูฮัว

"งดงาม งดงาม หมึกงดงามมาก!" เฉินหนานตะโกนสามครั้ง แต่ไม่มีการตอบสนอง

ผู้หญิงจะหันหน้าได้อย่างไรเมื่อเธอหันหน้า? เฉินหนานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจของเขา

Mo Ruhua เป็นผู้หญิง และด้วยความเร็วในปัจจุบันของเธอ Mo Ruhua ไม่สามารถหลบสายตาของเธอได้ไม่ว่าเธอจะเดินเร็วแค่ไหนก็ตาม เป็นไปได้ไหมว่าจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นอีก

หากนักฆ่าเหล่านั้นยังมีเค้าโครงภายนอกอาคารล่ะก็ คงจะแย่จริงๆ เฉินหนานกระวนกระวายใจมาก โม่ รูฮัวจากเขาไปเพียงชั่วครู่แต่เขาหายไปนานถึงห้าปี

ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกสิ้นหวังของโม่หลูฮวาได้แล้ว

รถ! อีกอย่าง ถ้าเธอขึ้นรถหรือขับรถออกไป เธออาจจะตามไม่ทันจริงๆ

เฉินหนานไม่สนใจที่จะซ่อนตัว ภายใต้สายตาที่จับตามองของทุกคน ด้วยความเร็วของการวิ่ง 100 เมตร เขากลายเป็นแสงและเงา และรีบไปที่ลานจอดรถ มองหารถมาเซราติของเขา

9998 รถยังอยู่ แต่คนล่ะ? เม็ดเหงื่อไหลออกมาจากหน้าผากของเฉินหนาน

โม รูฮัวต้องประสบอุบัติเหตุแน่ๆ ความไวในวิชาชีพของเขาบอกเขา

เฉินหนานเดินไปรอบ ๆ รถและพบเบาะแส ผ้าไหมสีเขียวเข้มผืนหนึ่งซึ่งเป็นผ้าของเสื้อผ้าของโม่ รูฮัว แขวนอยู่ที่มุมประตูรถ

ลักพาตัว! ฟ้าแลบสว่างวาบไปทั่วจิตใจของเฉินหนาน และเจตนาฆ่าก็ปรากฏขึ้นในดวงตาที่มืดมนของเขา ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าโจมตีโม รูฮัว ไม่ว่าใครก็ตาม เฉินหนานไม่รังเกียจที่จะโยนเขาลงในกระทะของขุมนรกที่ 18

หมุนวงแหวนที่มือขวาเบา ๆ นี่เป็นสัญญาณให้ระดมผู้ใต้บังคับบัญชาของนรกที่สิบเจ็ด

ตัวเลขรวมตัวกันจากทุกทิศทุกทาง มันเป็นเวลา กลางวัน และผู้ส่งสารแห่งนรกไม่สามารถใช้การกระทำที่ผิดปกติได้ แต่เพียงชั่วครู่ก่อนที่ทูตที่อยู่ใกล้เคียงจะมาถึงเฉินหนาน

“นักโทษ คุณสั่งอะไรให้เรามาที่นี่” หู เฉียวซานถามด้วยเครา

มีเมฆดำปกคลุมใบหน้าของเฉินหนาน และทุกคนสามารถเห็นความร้ายแรงของสถานการณ์ได้

"บอกที่อยู่ของ Mo Ruhua" เฉินหนานถามอย่างเย็นชา

“โม รูฮัว?” เฉียวซานผงะ “ผู้อำนวยการ คุณไม่ได้บอกเราเมื่อสองสามวันก่อนว่าคุณจะเลิกติดตามโม รูฮัวหรือ ตอนนี้…”

องค์กร "นรก" มีระบบตรวจสอบระดับเฟิร์สคลาสในเมืองซูโจว ดังนั้นตราบใดที่คนที่ตกเป็นเป้าหมายขององค์กรนรกไม่มีทางซ่อนตัวได้

เฉินหนานเงยหน้าขึ้น จากนั้นจำการตัดสินใจของเขาเมื่อสองสามวันก่อนได้

ผู้คุมของนรกชั้นที่สิบเจ็ดซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและความโหดร้ายจะทำผิดพลาดในระดับต่ำเช่นนี้ได้อย่างไร

"อะแฮ่ม" เฉินหนานปกปิดความลำบากใจของเขาต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา และพูดต่อไปอย่างเย็นชาว่า "ตอนนี้ ระดมผู้ส่งสารจากนรกทั้งหมดเพื่อตามหาโม รูฮวา"

เฉียวซานรู้สึกประหลาดใจ: "ผู้อำนวยการ คุณต้องการเริ่มองค์กรใหม่เพื่อไล่ตาม Mo Ruhua หรือไม่"

"นี่ ฉันมีความคิดเห็นของฉันเอง เมื่อคุณพบที่อยู่ของเธอ โปรดแจ้งให้ฉันทราบโดยเร็วที่สุด และอย่าดำเนินการโดยไม่ได้รับอนุญาต คุณเข้าใจ" เฉินหนานค่อยๆ หันศีรษะของเขาช้าๆ เมื่อสายตาของเขาสบเข้ากับใบหน้าของเฉียวซาน เขาถูกแทงด้วยไอซ์สเก็ต ความลังเลใจ

จิตใต้สำนึกเกร็งกล้ามเนื้อและเขาตอบว่า "ใช่!"

“เดี๋ยวก่อน” เฉินหนานก้าวไปสองก้าว ไอคิวของเขาลดลงเล็กน้อยในวันนี้ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและเสริมว่า “ฉันกำลังคิดแผนใหม่ อย่าให้ข้อมูลใด ๆ แก่องค์กรก่อนที่มันจะเติบโตเต็มที่ เข้าใจไหม"